安i皻a Ewanjelija Jezusa Krystusa, napisana przez Jana 鈍i皻ego.
Kapitu豉 1.
1. Na pocz徠ku by這 S這wo, a S這wo ono by這 u Boga i by這 ono S這wo B鏬.
2. To S這wo by這 na pocz徠ku u Boga.
3. Wszytko si przez to S這wo sta這, a opr鏂z niego nic si nie sta這, c騜kolwiek by這 uczyniono.
4. W nimci by 篡wot, a 篡wot by 鈍iat這嗆 ona ludzka.
5. A ta 鈍iat這嗆 w ciemno軼iach 鈍ieci, ale jej ciemno軼i nie ogarn窸y.
6. By cz這wiek pos豉ny od Boga, kt鏎emu by這 imi Jan.
7. Ten przyszed ku 鈍iadectwu, aby 鈍iadczy o 鈍iat這軼i, aby przeze wszyscy wierzyli.
8. Nie by販i on 鈍iat這軼i on, ale by pos豉n i瘺y 鈍iadczy o onej 鈍iat這軼i.
9. To by這 ona 鈍iat這嗆 prawdziwa, kt鏎a o鈍ieca wszelkiego cz這wieka na 鈍iat przychodz帷ego.
10. Na 鈍iecie by i przeze 鈍iat sprawion jest, leczci go 鈍iat nie pozna.
11. Przyszed do swoich, ale go swoi nie przyj瘭i.
12. A ilekolwiek ich go przyj瘭i, da im t godno嗆, aby si stali synmi Bo篡mi, tym kt鏎zyby wierzyli w imi jego.
13. Kt鏎zy nie ze krwie, ani z chciwo軼i cia豉, ani z chciwo軼i m篹a, lecz z Boga s narodzeni.
14. A S這wo ono Cia貫m si sta這 i przemieszkawa這 mi璠zy nami i widzielichmy chwa喚 jego, chwa喚 jako jedynorodnego od Ojca, nape軟ione 豉ski i prawdy.
15. Janci 鈍iadczy o nim i obwo造wa m闚i帷: Tenci jest, o kt鏎ymem powieda, Ten, kt鏎y po mnie idzie, jest przedniejszym nad mi, bo jest zacniejszym ni ja.
16. A z pe軟o軼i jego wszyscychmy brali i 豉sk za 豉sk.
17. Abowiem zakon przez Moj瞠sza jest dan, a 豉ska i prawda przez Jezusa Krystusa si sta豉.
18. 畝denci nigdy Boga nie widzia, lecz on jedynorodny syn, kt鏎y jest w 這nie Ojcowym, ten nam opowiedzia.
19. A takto jest 鈍iadectwo Janowe, gdy posy豉li 砰dowie z Jeruzalem kap豉ny i Lewity pytaj帷 go: Ty co jest zacz?
20. I wyzna販i a nie zaprza, a wyzna 瞠 on nie by Krystusem.
21. Tedy go pytali: C騜e w盥y jest? I Heljasz 瞠 ty? A on rzek: Nie jestem. A oni rzekli: Iza jest prorokiem onym? A on odpowiedzia: Nie jestem.
22. Ale mu oni rzekli: Kt騜e w盥y jest? 疾bychmy dali odpowied tym, kt鏎zy nas pos豉li i c騜 w盥y powiedasz o sobie?
23. Tedy on rzek: Jam jest g這s wo豉j帷ego na puszczy; Przeprawujciesz drog Pa雟k, jako powiedzia Ezajasz prorok.
24. A ci, kt鏎zy byli pos豉ni, byli z Faryzeusz闚.
25. I pytali go a m闚ili mu : Czemu tedy krzcisz, gdy瞠 ty nie jest Krystus, ani Heljasz, ani prorok on?
26. A odpowiedzia im Jan m闚i帷: Ja krzcz wod, ale w po鈔鏚 was stoi, o kt鏎ym wy nie wiecie.
27. Onci jest kt鏎y po mnie idzie, kt鏎y jest przedniejszy nad mi, kt鏎emu ja nie jestem godzien rozwi瞛a rzemienia u trzewik闚.
28. A to si dzia這 w Betabara za Jordanem, gdzie Jan krzci.
29. Nazajutrz uj廝za Jan Jezusa id帷ego do siebie i rzek: Oto Baranek Bo篡, kt鏎y g豉dzi grzech tego 鈍iata.
30. Tenci jest, o kt鏎ymem powieda: Idzie po mnie m捫, kt鏎y jest prze這穎n nad mi, bo zacniejszym jest ni幢i ja.
31. A jaciem go nie zna, ale i瘺y by objawion Izraelowi, dlategom przyszed krzcz帷 wod.
32. Tedy Jan 鈍iadczy m闚i帷: Widzia貫m Ducha zst瘼uj帷ego jako go喚bic z nieba, kt鏎y te zosta nad nim.
33. I nie pozna販iem go ja, ale ten, kt鏎y mi pos豉, abym krzci wod, ten mi powiedzia: Nad kt鏎ym uj廝zysz Ducha zst瘼uj帷ego i nad nim zostawaj帷ego, tenci jest, kt鏎y krzci Duchem 鈍i皻ym.
34. A przeto盧iem ja widzia i 鈍iadcz, 瞠 ten jest on Syn Bo篡.
35. Potym zasi nazajutrz sta Jan i dwa z zwolennik闚 jego.
36. I wej廝zawszy na Jezusa id帷ego rzek: Oto Baranek on Bo篡.
37. To gdy us造szeli dwa jego zwolennicy co powiedzia, szli za Jezusem.
38. Obr鏂iwszy si tedy Jezus, a uj廝zawszy je za sob id帷e, rzek do nich: Czeg騜 szukacie? A oni rzekli: Rabbi (co je郵iby wyk豉da jest Mistrzu) gdzie mieszkasz?
39. Tedy im rzek: P鏚嬈ie a ogl康ajcie. A tak szli i widzieli gdzie mieszka, a zostali przy nim onego dnia, bo by豉 jakoby dziesi徠a godzina.
40. A by Andrzej brat Symona Piotra, jeden z onych dwu, kt鏎zy to s造szeli od Jana, a szli byli za nim.
41. Ten napirwej nalazszy Symona brata swego, powiedzia mu: Nale幢iciechmy Mesjasza onego, co jest, je郵iby wyk豉da, Krystus.
42. I przywi鏚 go do Jezusa, a wej廝zawszy na Jezus, rzek: Ty jest Symon syn Jonas闚, ty b璠ziesz zwan Kefas, co si znaczy Kamie.
43. Nazajutrz chcia Jezus id do Galilejej, a znalazszy Filipa, rzek mu: P鏚 za mn.
44. A Filip by z Betsajda, z miasta Andrzejowego i Piotrowego.
45. Potym Filip znalazszy Natanaela, powiedzia mu: Znale幢iciechmy onego, o kt鏎ym pisa Moj瞠sz w zakonie i prorocy, onego Jezusa Nazare雟kiego syna J霩efowego.
46. Na to mu powiedzia Natanael: I mo瞠sz by od Nazaret co dobrego? Tedy mu rzek Filip: P鏚 a ogl康aj.
47. Uj廝zawszy tedy Jezus Natanaela id帷ego do siebie, powiedzia o nim: Tenci jest zaprawd Izraelita, w kt鏎ym nie masz zdrady.
48. I rzek mu Natanael: Sk康瞠 mi znasz? A Jezus odpowiedziawszy, rzek mu: Jeszcze pirwej ni ci tu Filip wezwa, gdy pod figowym drzewem by, widzia貫m ci.
49. A odpowiedziawszy Natanael rzek: Mistrzu, Ty jest on Syn Bo篡, Ty jest on Kr鏊 izraelski.
50. Tedy mu odpowiedzia Jezus i rzek: 疾m tobie m闚i, widzia貫m ci pod figowym drzewem, dlatego wierzysz? Jeszcze nad ty wi皻sze rzeczy uj廝zysz.
51. Zatym瞠 mu powiedzia: Zaprawd, zaprawd wam powiedam, od tego czasu b璠ziecie widzie niebo otworzone i Anio造 Bo瞠 wst瘼uj帷e i zst瘼uj帷e, nad Syna cz這wieczego.
Kapitu豉 2.
1. Tedy dnia trzeciego by這 sprawowano wesele w Kanie Galilejskim miasteczku, gdzie te by豉 i matka Jezusowa.
2. A by te wezwan Jezus i zwolennicy jego na wesele.
3. Tam gdy nie zsta這 wina, rzek豉 matka Jezusowa do niego: Wina nie maj.
4. Ale jej rzek Jezus: C騜mi do ciebie niewiasto: jeszcze nie przysz豉 godzina moja.
5. Zatym rzek豉 matka jego s逝gam: Cokolwiek wam rzecze, czy鎍ie.
6. I by造 tam sze嗆 st庵iew kamiennych wed逝g oczy軼iania 砰dowskiego postawionych, bior帷 ka盥a w si dwa abo trzy dzbany.
7. I rzek im Jezus: Nalejcie pe軟e ty st庵wie wody, a tak nalali je pe軟e a i z wierzchem.
8. Tedy im rzek: Czyrpajcie teraz a podajcie przedniejszemu sprawcy, a tak oni podali.
9. Skoro tedy skosztowa przedniejszy sprawca wody onej, kt鏎a si zsta豉 winem ( a nie wiedzia sk康by by這, lecz s逝dzy wiedzieli, kt鏎zy wod czyrpali ) wezwa k sobie oblubie鎍a onto przedniejszy sprawca.
10. I rzek mu: Wszyscy naprz鏚 dawaj wino dobre, a gdy si go軼ie wedle potrzeby napij, tedy to co jest podlejsze, a ty dobre wino chowa a do t康.
11. Tenci pocz徠ek cud闚 uczyni Jezus w Kanie miasteczku Galilejskim, aby oznajmi chwa喚 sw i uwierzyli we zwolennicy jego.
12. Potym szed do Kapernaum sam i matka i bracia i zwolennicy jego, a mieszkali tam przez ma造 czas.
13. Abowiem by豉 blisko Wielkanoc 砰dowska, a dlatego szed Jezus do Jeruzalem.
14. I znalaz w ko軼iele ony, kt鏎zy przedawali wo造, owce i go陰bie, ktemu i bankierze siedz帷e.
15. A uczyniwszy bicz z powroz闚, wygna wszytki z ko軼io豉, a owce i wo造 i pieni康ze bankierz闚 rosypa, a sto造 zprzewraca.
16. Tak瞠 i tym co go喚bie przedawali rzek: Wynie軼ie to zt康, a nie czy鎍ie z domu Ojca mego, domu kupieckiego.
17. I przypomnieli sobie zwolennicy jego to, co by這 napisano: Zapalczywa mi這嗆 k domowi twemu 瘸r豉 mi.
18. A tak 砰dowie odpowiedziawszy rzekli mu: C騜 za znak okazujesz nam, i to czynisz?
19. A Jezus odpowiedziawszy rzek im: Rozwalcie ten ko軼i馧, a ja ji we trzech dnioch wystawi.
20. Tedy rzekli 砰dowie: Przez czterdzie軼i i sze嗆 lat budowan jest ten ko軼i馧, a ty go chcesz we trzech dnioch wystawi?
21. Ale on m闚i o ko軼iele cia豉 swojego.
22. I gdy potym zmartwychwsta, wspomjon瘭i zwolennicy jego, i im to powieda i uwierzyli Pismu i s這wu, kt鏎e m闚i Jezus.
23. Tam瞠 gdy by w Jeruzalem na dzie 鈍i皻y Wielkonocny, wiele ich uwierzyli w imi jego, patrz帷 na jego cuda, kt鏎e okazowa.
24. Ale sam Jezus nie zwierza si im dlatego, i zna wszytki.
25. A nie by這 mu potrzeba, aby by kto mia da jemu 鈍iadectwo o cz這wieku, abowiem on wiedzia co by這 w cz這wieku.
Kapitu豉 3.
1. By te niekt鏎y z Faryzeusz闚, kt鏎emu by這 imi Nikodem, ksi捫 篡dowskie.
2. Ten przyszed do Jezusa w nocy i rzek mu: Mistrzu, wiemy 瞠 przyszed od Boga Mistrzem, bo 瘸den tych znamion czyni nie mo瞠, kt鏎e ty okazujesz, je郵iby z nim B鏬 nie by.
3. Tedy mu Jezus odpowiedaj帷 rzek: Zaprawd, zaprawd tobie powiedam, je郵i si kto nie narodzi znowu, nie mo瞠 widzie kr鏊estwa Bo瞠go.
4. Rzek do niego Nikodem: Jako si mo瞠 cz這wiek rodzi, gdy jest stary? Izali mo瞠 wnid w 篡wot matki swej powt鏎e i narodzi si?
5. Na to mu odpowiedzia Jezus: Zaprawd, zaprawd tobie powiedam, je郵i si kto nie narodzi z wody a z Ducha, nie mo瞠 wnid do kr鏊estwa Bo瞠go.
6. Co si narodzi這 z cia豉, cia這 jest, a co si narodzi這 z Ducha, Duch jest.
7. Nie dziwuj瞠 si, i瞠mci powiedzia; Potrzeba si wam narodzi znowu.
8. Wiatrci k璠y chce wieje i szum jego s造szysz, ale nie wiesz sk康 przychodzi i dok康 idzie, tak瞠 jest ka盥y, kt鏎y si rodzi z Ducha.
9. I odpowiedziawszy Nikodem rzek jemu: Jako to by mo瞠?
10. A Jezus dawszy odpowied rzek mu: Ty jest Mistrz izraelski, a tego nie umiesz?
11. Zaprawd, zaprawd powiedam tobie: Co wiemy m闚imy, a cochmy widzieli 鈍iadczymy, lecz 鈍iadectwa naszego nie przyjmujecie.
12. Je郵i wam sprawy ziemskie powiedam a nie wierzycie, jako gdybych wam niebieskie opowieda, wierzy b璠ziecie?
13. Abowiemci 瘸den nie wst徙i do nieba, jedno ten, kt鏎y zst徙i z nieba, Syn cz這wieczy, kt鏎y jest w niebie.
14. Jako tedy Moj瞠sz wystawi by w篹a na puszczy, tak potrzeba aby wystawion by Syn cz這wieczy.
15. I瘺y ka盥y, kt鏎y we uwierzy nie zgin掖, lecz aby mia 篡wot wieczny.
16. Abowiemci B鏬 tak umi這wa 鈍iat, i Syna swego jednorodzonego da, aby wszelki kto wierzy we nie zgin掖, lecz aby mia 篡wot wieczny.
17. Gdy nie pos豉 B鏬 Syna swojego na 鈍iat, aby mia pot瘼ia 鈍iat, ale i瘺y 鈍iat wybawion by przeze.
18. Kt鏎y wierzy we nie b璠zie pot瘼ion, a kto zasi nie wierzy, ju pot瘼ionym jest, abowiem nie uwierzy w imi jednorodzonego Syna Bo瞠go.
19. A to jest pot瘼ienie, 瞠 鈍iat這嗆 przysz豉 na 鈍iat, ale ludzie radszej umi這wali ciemno軼i ni 鈍iat這嗆, gdy s z這軼iwe sprawy ich.
20. Bo ka盥y, kt鏎y si przewrotnie obchodzi, nienawidzi 鈍iat這軼i, ani idzie ku 鈍iat這軼i, 瞠by nie by造 okazane uczynki jego.
21. Lecz kto si szczyrze obchodzi, idzie do 鈍iat這軼i, aby by造 znaczne sprawy jego, i s wedle Boga sprawowane.
22. Potym Jezus i zwolennicy jego przyszli do powiatu judskiego, tam瞠 mieszka z nimi i krzci.
23. Krzci te i Jan w Enon blisko Salim, bo tam by這 wiele w鏚, a ludzie przychodzili i krzcili si.
24. Bo jeszcze w ten czas Jan nie by podan do wi瞛ienia.
25. Wszcz窸a si potym gadka mi璠zy zwolenniki Janowemi z 砰dy o oczy軼ieniu.
26. A przeto przyszli do Jana i rzekli mu: Mistrzu, ten, kt鏎y z tob by za Jordanem, o kt鏎yme ty da 鈍iadectwo, ten te oto krzci, a wszyscy id do niego.
27. A dawszy odpowied Jan rzek: Nie mo瞠 nic wzi望 cz這wiek, je郵i mu nie b璠zie podano z nieba.
28. Wy tedy b璠ziecie mi 鈍iadkowie 瞠m powiedzia: I盧iem ja nie jest on Krystus, alem jest pos豉n przed nim.
29. Kto ma oblubienic, tenci jest oblubieniec, a przyjaciel oblubie鎍闚, kt鏎y stoi a s逝cha go, weseli si z rado軼i dla g這su oblubie鎍owego, a to wesele moje wype軟ione jest.
30. Onemu potrzeba r騥, a mnie ubywa.
31. Kto z wysoka przyszed, nad wszytkimi jest, a kto z ziemi jest, ziemski jest i ziemskie rzeczy powieda. Kt鏎y z nieba przyszed, jestci nadewszytki.
32. A co widzia i s造sza to 鈍iadczy, lecz 鈍iadectwa jego 瘸den nie przyjmuje.
33. Kto jego 鈍iadectwo przyjmuje, tenci zapiecz皻owa, i B鏬 jest prawdziwym.
34. Abowiem ten. kt鏎ego B鏬 pos豉, s這wa Bo瞠 powieda, bo temu B鏬 nie pod miar dawa Ducha.
35. Ociec mi逝je Syna i wszytko da w r璚e jego.
36. Kto wierzy w Syna, ma 篡wot wieczny, a kto nie jest pos逝szny Synowi, nie ogl康a 篡wota, ale gniew Bo篡 zostawa nad nim.
Kapitu豉 4.
1. Potym gdy Pan zrozumia, i si os造szeli Faryzeuszowie, 瞠 on wi璚ej zwolennik闚 czyni i krzci ni幢i Jan.
2. (Chocia sam Jezus nie krzci, jedno zwolennicy jego.)
3. Opu軼i Jud i szed zasi do Galilejej.
4. I przysz這 mu prawie przejd przez Samarija.
5. A tak przyszed do miasta Samarijej, kt鏎e zow Sychar, podle folwarku, kt鏎y da Jakub J霩efowi synowi swemu.
6. I by tam stok Jakub闚, a przeto Jezus b璠帷 spracowany z drogi, siad tak u stoku, a by這 jakoby o sz鏀tej godzinie.
7. Zatym przysz豉 niewiasta Samaryta雟ka, aby czyrpa豉 wod, ku kt鏎ej rzek Jezus: Daj mi pi.
8. Bo zwolennicy jego szli byli do miasta, aby kupili co je嗆.
9. Tedy mu rzek豉 ona Samaryta雟ka niewiasta: Jako ty 砰dem b璠帷 膨dasz odemnie picia, kt鏎am jest niewiasta Samaryta雟ka? Gdy 砰dowie nie towarzysz z Samarytany.
10. Ale Jezus dawszy jej odpowied rzek: O by瞠 wiedzia豉 ten dar Bo篡 i kto ten jest, kt鏎y m闚i tobie: Daj mi pi, tedyby ty go prosi豉, a onby tobie da wod 篡w.
11. Rzek豉 mu niewiasta: Panie nie masz czym czyrpa, a studnia jest g喚boka, zk康瞠 tedy masz t wod 篡w?
12. Iza瞠 ty wi瘯szym jest nad ojca naszego Jakuba, kt鏎y nam t studni da, z kt鏎ej i sam pi i synowie jego i byd豉 jego?
13. A odpowiedziawszy Jezus rzek jej: Ka盥y kt鏎y pije t wod, zasi b璠zie pragn掖.
14. Lecz ktoby pi on wod, kt鏎 ja dam jemu, nie upragnie na wieki. Owszem woda ona, kt鏎 ja dam jemu, stanie si w nim 廝z鏚貫m w鏚 wyskakuj帷ych ku 篡wotowi wiecznemu.
15. Zatym mu rzek豉 niewiasta: Panie daj mi tej wody, abych nie upragn窸a, a 瞠bych tu czyrpa nie chodzi豉.
16. Tedy jej rzek Jezus: Id wz闚 m篹a twego, a przyd tu.
17. I odpowiedziawszy niewiasta rzek豉 mu: Nie mam m篹a. A Jezus jej rzek: Dobrze powiedzia豉, Nie mam m篹a.
18. Abowieme pi帷i m篹ow mia豉, a teraz ten, kt鏎ego masz nie jestci tw鎩 m捫, to prawdziwie powiedzia豉.
19. I rzek豉 mu niewiasta: Panie widz i瞠 ty jest prorok.
20. Ojcowie naszy chwalili Boga na g鏎ze tej, a wy powiedacie, 瞠 w Jeruzalem jest miejsce k璠y potrzeba Boga chwali.
21. Na to jej powiedzia Jezus: Niewiasto wierz mi, przyjdzie czas, gdy ani na g鏎ze tej, ani w Jeruzalem b璠ziecie chwali Ojca.
22. Wy chwalicie co nie wiecie, a my chwalimy co wiemy, abowiem jest zbawienie z 砰dow.
23. Ale przyjdzie czas i teraz jest, gdy prawdziwi chwalcy b璠 chwali Ojca duchem i prawd. Bo i Ociec takowych szuka, kt鏎zyby go chwalili.
24. B鏬 jestci duch, a tak ci, kt鏎zy go chwal, potrzeba aby go chwalili w duchu i w prawdzie.
25. Rzek豉 mu niewiasta: Wiem 瞠 przyjdzie Mesjasz, kt鏎y rzeczon jest Krystus, onci gdy przyjdzie oznajmi nam wszytko.
26. I powiedzia jej Jezus: Jaciem jest, kt鏎y m闚i tobie.
27. A na ten czas przyszli zwolennicy jego i dziwowali si, 瞠 z niewiast rozmawia, wszako mu 瘸den nie rzek ocz pytasz, abo co z ni rozmawiasz?
28. Zostawiwszy tedy dzban sw鎩, niewiasta sz豉 ku miastu i powiedzia豉 ludziam miejsca onego.
29. P鏚嬈ie a ogl康ajcie cz這wieka, kt鏎y mi powiedzia wszytko comkolwiek czyni豉, zali nie ten jest Krystus?
30. A przeto wyszli z miasta i przyszli do niego.
31. W ten czas go prosili zwolennicy jego m闚i帷: Mistrzu jedz.
32. Ale im on rzek: Mam ja pokarm co go po篡wa b璠, o kt鏎ym wy nie wiecie.
33. I m闚ili zwolennicy jedni ku drugim: Izali mu kto przyni鏀 coby jad?
34. Tedy rzek Jezus: M鎩ci pokarm jest abych czyni wol tego, kt鏎y mi pos豉, a doko鎍zy sprawy jego.
35. Iza wy nie m闚icie: Jeszcze s czterzy miesi帷e a tedy 積iwo przyjdzie? Oto wam powiedam: Podnie軼ie oczu waszych, a przypatrzcie si krainam, bo ju bia貫 s ku 積iwu.
36. A kt鏎y 積ie, bierze zap豉t i zbiera owoc do 篡wota wiecznego, aby i ten, kt鏎y sieje, weseli si spo逝 z tym, kt鏎y 積ie.
37. Abowiem w tym powie嗆 ona jest prawdziwa: Inszy jest, kt鏎y sieje, a inszy, kt鏎y 積ie.
38. Jaciem was pos豉 膨 to, oko這 czego軼ie wy nie robili, inszy robili, a wy軼ie weszli w robot ich.
39. Tedy z miasta onego wiele Samarytan闚 uwierzyli we na powie嗆 onej niewiasty, kt鏎a 鈍iadczy豉, 瞠 jej wszytko powiedzia co jedno kolwiek czyni豉.
40. A tak gdy si do niego zeszli Samarytani, prosili go aby u nich zosta i zosta tam przez dwa dni.
41. I uwierzy這 ich wi璚ej na s這wa jego.
42. A m闚ili niewie軼ie: Ju nie na tw powie嗆 wi璚ej wierzymy, abowiem ju瞠chmy sami s造szeli i wiemy 瞠 ten jest prawdziwie on zbawiciel 鈍iata Krystus.
43. Potym po dwu dnioch odszed ztamt康 i szed do Galilejej.
44. Abowiem o鈍iadcza si sam Jezus: I prorok w ojczy幡ie swej nie jest w uczciwo軼i.
45. Gdy tedy przyszed do Galilejej, przyj瘭i go Galilejczycy, bo widzieli wszytko co czyni w Jeruzalem na dzie 鈍i皻y, bo te byli i sami zeszli si na dzie 鈍i皻y.
46. Zatym Jezus przyszed zasi do Kany, miasteczka Galilejskie, gdzie by uczyni z wody wino. A w Kapernaum by niekt鏎y dworzanin kr鏊ewski, kt鏎ego syn by niemocen.
47. Ten gdy us造sza, i Jezus przyszed z Judy do Galilejej, szed do niego prosz帷 go aby wst徙i a uzdrowi syna jego, bo ju mia by umrze.
48. A przeto mu rzek Jezus: Je郵i znak闚 i cud闚 nie uj廝zycie, nie uwierzycie.
49. Ale mu powiedzia on kr鏊ewski dworzanin: Panie wst徙 pierwej ni umrze syn m鎩.
50. Rzek mu Jezus: Id syn tw鎩 篡w jest. I uwierzy cz這wiek s這wam, kt鏎e mu by powiedzia Jezus, a odszed.
51. I gdy ju przychadza, zabie瞠li mu s逝dzy i oznajmili m闚i帷: Syn tw鎩 篡w jest.
52. A przeto pyta od nich godziny, o kt鏎ejby si lepiej mie poczu, a oni mu powiedzieli: Wczora oko這 si鏚mej godziny opu軼i豉 go gor帷zka.
53. I pozna ociec, i si to onej godziny sta這, gdy mu powiedzia Jezus: Syn tw鎩 jest 篡w. Uwierzy tedy sam i wszytek dom jego.
54. A tenci zasi wt鏎y cud okaza Jezus, gdy przyszed z Judy do Galilejej.
Kapitu豉 5.
1. By potym dzie 鈍i皻y 篡dowski i szed Jezus do Jeruzalem.
2. A by豉 w Jeruzalem w rynku gdzie owce przedawano sadzawka, kt鏎 po 砰dowsku zwano Betezda, maj帷a pi璚ioro podsienie.
3. W kt鏎ych le瘸這 barzo wiele niemocnych, 郵epych, chromych, wysch造ch, kt鏎zy czekali poruszenia wody.
4. Abowiem Anio zst瘼owa pewnego czasu w sadzawk i porusza wod. A tak ten, kt鏎y napirwej wst徙i po wzruszeniu wody, stawa si zdrowym od ka盥ej niemocy, w kt鏎ejby jedno by zadzier瘸n.
5. I by tam niekt鏎y od trzechdziesi徠 i o鄉i lat niemoc s這穎ny.
6. Tego, gdy Jezus uj廝za le膨cego a pozna, 瞠 przez d逝gi czas by niemocen rzek do niego: A chcesz瞠 by zdr闚?
7. Tedy mu on chory odpowiedzia: Panie niemam 瘸dnego, kt鏎yby mi w這篡 do sadzawki gdy bywa poruszona woda, owszem ni ja przyjd ju drugi wnidzie przedemn.
8. I rzek mu Jezus: Wsta a we幟i 這瞠 twe i chod.
9. I natychmiast si zdrowym sta on cz這wiek, a wzi患szy 這瞠 swoje chodzi, cho瞈e by szabat dnia onego.
10. Tedy 砰dowie m闚ili onemu, kt鏎y by uzdrowion: Nie godzi si tobie 這瘸 nosi.
11. Ale im on odpowiedzia: Ten kt鏎y mnie zdrowym uczyni, ten瞠 mi rzek: We幟i 這瞠 twe a chod.
12. I pytali go: Kt鏎y jest ten co powiedzia: We幟i 這瞠 twe a chod?
13. Lecz ten co by uzdrowion niewiedzia kto to by, abowiem Jezus uszed by z onego zgromadzenia, kt鏎e na onym miejscu by這.
14. Potym go Jezus znalaz w ko軼iele i rzek mu: Oto瞠 si zsta zdrowym. Nie grzesz瞠 wi璚ej, aby ci potym co gorszego nie podka這.
15. A tak on odszedszy oznajmi 砰dom, i to by Jezus, kt鏎y go ku zdrowiu przywr鏂i.
16. A dlatego 砰dowie prze郵adowali Jezusa i szukali tego jakoby go zamordowali, 瞠 to uczyni w szabat.
17. Ale im Jezus t da odpowied: Ociec m鎩 jeszcze a pot康 pracuje i ja pracuj.
18. I dlatego jeszcze tym wi璚ej szukali 砰dowie jakoby go zamordowali, nie tylko i gwa販i szabat, ale te i Boga powieda by Ojcem swoim, czyni帷 si r闚nym Bogu.
19. Tedy Jezus odpowiedziawszy im rzek: Zaprawd, zaprawd wam powiedam, nie mo瞠 Syn sam od siebie sprawowa, a uj廝zy Ojca sprawuj帷ego. Abowiem to co on kolwiek czyni, to te tak瞠 i Syn czyni.
20. B鏬 Ociec mi逝je Syna i wszytko mu ukaza co sam czyni i jeszcze mu wi皻sze sprawy oka瞠, aby軼ie si wy dziwowali.
21. Abowiem jako Ociec wzbudza umar貫 i o篡wia, tak i Syn, kt鏎e chce o篡wia.
22. Gdy Ociec nikogo nie s康zi, lecz wszytek s康 da Synowi.
23. Aby wszyscy cze嗆 dawali Synowi, jako cze嗆 dawaj Ojcu. Kto nie czci Syna, nie czci i Ojca, kt鏎y go pos豉.
24. Zaprawd, zaprawd wam powiedam: Kto s這wa mego s逝cha, a wierzy onemu, kt鏎y mi pos豉, ma 篡wot wieczny, ani przyjdzie w pot瘼ienie, owszem przeszed z 鄉ierci do 篡wota.
25. Zaprawd, zaprawd wam powiedam: 疾 przyjdzie czas i teraz jest, gdy umarli us造sz g這s Syna Bo瞠go, a kt鏎zy us造sz, 篡 b璠.
26. Abowiemci jako Ociec ma 篡wot sam w sobie, tak da i Synowi mie 篡wot w samym sobie.
27. I poda mu te zwirzchno嗆 czyni s康, ile jest Syn cz這wieczy.
28. Nie dziwujcie si temu, bo przyjdzie godzina, w kt鏎 wszyscy co s w grobiech us造sz g這s jego:
29. I wynid ci kt鏎zy dobrze czynili na powstanie 篡wota, a kt鏎zy 幢e czynili na powstanie pot瘼ienia.
30. Nie mog耩 ja sam od siebie nic czyni i jako s造sz s康z, a s康 m鎩 jest sprawiedliwy, gdy nie szukam wolej mojej, jedno wolej tego, kt鏎y mi pos豉 Ojca.
31. Je郵i瞠 ja sam o sobie 鈍iadectwo dawam, 鈍iadectwo moje nie jestci s逝szne.
32. Inszy jest co o mnie 鈍iadectwo dawa i wiem, 瞠 prawdziwe jest 鈍iadectwo, kt鏎e 鈍iadczy o mnie.
33. Wy軼ie s豉li do Jana, a on da 鈍iadectwo prawdziwe.
34. Ja od cz這wieka 鈍iadectwa nie bior, ale to m闚i by軼ie wy byli wybawieni.
35. Onci by 鈍iec goraj帷 i 鈍iec帷, a wy軼ie si chcieli do czasu poradowa w 鈍iat這軼i jego.
36. Ale ja mam 鈍iadectwo wi皻sze ni幢i Jan, abowiem sprawy, kt鏎e mi Ociec da abych je odprawowa, ty samy sprawy, kt鏎e ja czyni, dawaj o mnie 鈍iadectwo i mi Ociec pos豉.
37. A ten Ociec, kt鏎y mi pos豉, on瞠 鈍iadczy o mnie i nie s造szeli軼ie nigdy g這su jego, ani軼ie osoby jego widzieli.
38. I s這wa jego nie macie w sobie mieszkaj帷ego, abowiem temu, kt鏎ego on pos豉, wy nie wierzycie.
39. Dowiedujcie si pism, bo si wam zda, 瞠 wy w nich 篡wot wieczny macie, a ony s, kt鏎e dawaj 鈍iadectwo o mnie.
40. A w盥y do mnie przyd nie chcecie, aby軼ie mieli 篡wot.
41. Chwa造 od ludzi nie bior.
42. Ale znam, 瞠 wy mi這軼i Bo瞠j nie macie w sobie.
43. Jaciem przyszed imieniem Ojca mego, a nie przyjmujecie mi. A je郵i瘺y przyszed iny swym imieniem, tedy go przyjmiecie.
44. Jako wy mo瞠cie wierzy, gdy jedni chwal od drugich bierzecie a chwa造, kt鏎a od samego Boga pochodzi, nie szukacie?
45. Nie mnimajcie abychci ja was winowa mia u Ojca, jestci kt鏎y was obwinia, Moj瞠sz, w kt鏎ym wy nadziej macie.
46. Bo je郵iby軼ie wierzyli Moj瞠szowi, wierzyliby軼ie i mnie, gdy on o mnie pisa.
47. Lecz gdy jego pismom nie wierzycie, jako s這wu memu wierzy b璠ziecie?
Kapitu豉 6.
1. Po tym Jezus szed za Morze Galilejskie, kt鏎e jest Tyberjadskie.
2. I sz這 za nim mn鏀two wielkie ludu, bo widzieli znaki kt鏎e czyni w tych co chorzy byli.
3. A wszedszy Jezus na g鏎, siad tam z zwolennikami swemi.
4. By豉 te blisko Wielkanoc 鈍i皻o 砰dowskie.
5. Tedy podni霩szy oczu swych Jezus uj廝za, i wielkie mn鏀two ludzi schodzi這 si do niego i rzek do Filipa: Sk康瞠 nakupiem chleb闚, aby si ci najedli?
6. (A m闚i to kusz帷 go, bo on ju wiedzia co mia czyni.)
7. I odpowiedzia mu Filip: Za dwie 軼ie groszy chleba nie dosy im b璠zie, chocia瘺y po k御ku ka盥y z nich wzi掖.
8. Ale mu jeden rzek z zwolennik闚 jego, Andrzej brat Symona Piotra.
9. Jest tu dzieci jedno co ma pi璚ioro chleba j璚zmiennego i dwie rybce, ale c騜 to jest mi璠zy tak wielki lud?
10. Tedy rzek Jezus: Roska盧ie aby ci siadali, a by這 tam trawy dosy na onym miejscu. Siad這 tedy m篹闚 w liczbie oko這 pi帷i tysi璚y.
11. A tak Jezus wzi患szy ony chleby i uczyniwszy dzi瘯i, podzieli zwolennikom, zwolennicy zasi tym co siedzieli, tak 瞠 te i ony ryby ile jedno chcieli
12. A gdy ju mieli dosy, rzek Jezus zwolennikom swym: Zbierzcie okruszki, kt鏎e zosta造, 瞠by nic nie gin窸o
13. Zebrali tedy i pe軟e nak豉dli dwana軼ie kosz闚 okruszk闚 z pi璚iorga chleba j璚zmiennego, kt鏎e pozosta造 tym co jedli.
14. A przeto oni uj廝zawszy cud, kt鏎y Jezus okaza, m闚ili: Tenci jest zaprawd on prorok, kt鏎y mia przyd na 鈍iat.
15. I wiedz帷 Jezus, i go przyszedszy uchwyci mieli a uczyni kr鏊em, uszed zasi sam tylko na g鏎.
16. A gdy by wiecz鏎, pu軼ili si zwolennicy jego do morza.
17. I wsiadszy w 堯d jechali za morze ku Kapernaum, ano ju by造 ciemno軼i, a Jezus nie przyszed do nich.
18. Tedy morze, gdy wsta wielki wiatr, pocz窸o si burzy.
19. A gdy ju odp造n瘭i jakoby na dwudziestu i pi帷i abo na trzechdziesi徠 stajan, uj廝zeli Jezusa chodz帷ego po morzu a przychodz帷ego ku 這dzi i ul瘯li si.
20. Lecz im on rzek: Jaciem jest, nie b鎩cie si.
21. A tak go z chuci wzi瘭i w 堯d i natychmiast 堯d stan窸a u onej krainy, do kt鏎ej jechali.
22. Nazajutrz lud, kt鏎y sta za morzem, gdy obaczyli 瞠 tam nie masz drugiej 這dzi, tylko ona jedna w kt鏎 byli wsiedli zwolennicy jego, a i Jezus nie wsiad w 堯d z zwolenniki swemi, jedno sami zwolennicy jego ujechali.
23. Przysz造 te by造 drugie 這dzie od Tyberjady, nie daleko miejsca onego gdzie jedli chleb, gdy by Pan uczyni dzi瘯i.
24. To gdy obaczy lud, 瞠 tam Krystus nie by ani zwolennicy jego, wsiedli i sami w 這dzie, a przyszli do Kapernaum szukaj帷 Jezusa.
25. I znalazszy go za morzem, rzekli mu: Mistrzu a kiedy tu przyszed?
26. Odpowiedzia im Jezus i rzek: Zaprawd, zaprawd wam powiedam, szukacie mi, nie i瞠軼ie widzieli cuda, ale i瞠軼ie ony chleb jedli i byli軼ie nasyceni.
27. Pracujciesz nie o pokarmie, kt鏎y ginie, ale o onym pokarmie kt鏎y trwa ku 篡wotowi wiecznemu, kt鏎y wam da Syn cz這wieczy. Abowiem tego zapiecz皻owa Ociec, to jest B鏬.
28. Tedy oni rzekli: C騜 czyni b璠ziemy, abychmy sprawowali uczynki Bo瞠?
29. A Jezus odpowiedziawszy rzek im: Ta jest sprawa Bo瘸, aby軼ie wierzyli w tego, kt鏎ego on pos豉.
30. Ale mu oni rzekli: C騜 w盥y ty za znak okazujesz, abychmy uj廝zeli i wierzyli tobie? C騜 w盥y czynisz?
31. Ojcowie naszy jedli mann na puszczy, jako jest napisano: Chleb niebieski da im aby go u篡wali.
32. Na to im powiedzia Jezus: Zaprawd zaprawd wam powiedam, nie da販i wam Moj瞠sz tego chleba niebieskiego, ale wam Ociec m鎩 dawa prawdziwie on chleb niebieski.
33. Abowiemci on chleb Bo篡 ten jest, kt鏎y z nieba zst徙i i dawa 篡wot 鈍iatu.
34. Rzekli tedy k niemu: Panie daj nam zaw盥y tego chleba.
35. Ale im rzek Jezus: Jamci jest on chleb 篡wota, ten kt鏎y do mnie przychodzi, 瘸dnym sposobem 豉czen nie b璠zie, a kto wierzy w mi, nigdy nie upragnie.
36. Leczciem wam powiedzia: I瞠軼ie mi te widzieli, a w盥y nie wierzycie.
37. C騜kolwiek mnie dawa Ociec, do mnie przyjdzie, a tego co do mnie przyjdzie, nie wyrzuc precz.
38. Gdy瞠m zst徙i z nieba, nie i瘺ych czyni wol moj, lecz wol onego, kt鏎y mi pos豉.
39. A ta jest wola Ojca onego, kt鏎y mi pos豉, i瘺ym cokolwiekby on mnie da, nie straci tego, ale to wzbudzi w on ostateczny dzie.
40. A tak jestci ta wola onego, kt鏎y mi pos豉, i瘺y ka盥y, kt鏎y widzi Syna a wierzy we, mia 篡wot wieczny, a ja go wzbudz w on ostatni dzie.
41. A przeto 砰dowie szemrali o nim i powieda: Jamci jest on chleb, kt鏎ym z nieba zst徙i.
42. I m闚ili: Iza ten nie jest Jezus syn J霩ef闚, kt鏎ego鄉y znali ojca i matk? Jako tedy ten powieda, 瞠 z nieba zst徙i?
43. Ale Jezus uczyniwszy odpowied rzek do nich: Nie szemrzycie mi璠zy sob.
44. 畝denci do mnie przyjd nie mo瞠, je郵i Ociec, kt鏎y mi pos豉 nie poci庵nie go, a ja go wzbudz w on ostateczny dzie.
45. Jestci napisano w prorocech: I b璠望 wszyscy uczonemi od Boga, a przeto ktokolwiek od Ojca s造sza i nauczy si, ten do mnie przyjdzie.
46. Nie, i瞠熲y kto Ojca widzie mia, tylko, ten kt鏎y jest od Boga, tenci widzia Ojca.
47. Zaprawd, zaprawd wam powiedam: Ten kt鏎y wierzy w mi, ma 篡wot wieczny.
48. Jamci jest chleb on 篡wota.
49. Ojcowie waszy jedli Mann na puszczy i pomarli.
50. Tenci jest chleb, on kt鏎y z nieba zst徙i, i kto go po篡wa, nie umrze.
51. Jaciem jest chleb o篡wiaj帷y, kt鏎ym z nieba zst徙i, je郵iby kto jad tego chleba, 篡 b璠zie na wieki. A chleb kt鏎y ja dam, jestci moje cia這, kt鏎e ja dam za 篡wot 鈍iata.
52. Wadzili si tedy 砰dowie jedni przeciw drugim m闚i帷: Jakto ten mo瞠 nam da cia這 swe aby鄉y je jedli?
53. Ale im rzek Jezus: Zaprawd, zaprawd wam powiedam, je郵i nie b璠ziecie je嗆 cia豉 Syna cz這wieczego i pi jego krwie, nie macie 篡wota w sobie.
54. Kto u篡wa cia豉 mego i pije moj krew, ma 篡wot wieczny, a ja go wzbudz w ostatni dzie.
55. Abowiem cia這 moje prawdziwie jest pokarm, a krew moja prawdziwie jest picie.
56. Kto po篡wa mego cia豉, a pije moj krew, we mnie mieszka a ja w nim.
57. Jako mi pos豉 on 篡wi帷y Ociec i ja 篡w przez Ojca, tak瞠 i ten co mi b璠zie po篡wa, 篡 b璠zie przez mi.
58. Tenci jest chleb, on kt鏎y z nieba zst徙i, nie tak jako Ojcowie waszy jedli Mann i pomarli. Kto je嗆 b璠zie ten chleb, 篡 b璠zie na wieki.
59. To m闚i w bo積icy ucz帷 w Kapernaum.
60. Wiele ich tedy z zwolennik闚 jego to s造sz帷 m闚ili: Przykre to s s這wa i kt騜 tego s逝cha mo瞠?
61. A tak wiedz帷 Jezus sam u siebie, i o tym szemrali zwolennicy jego, rzek do nich: I to was obra瘸?
62. C騜 gdyby軼ie uj廝zeli Syna cz這wieczego wst瘼uj帷ego tam gdzie by pierwej?
63. Duchci jest, kt鏎y o篡wia, cia這 nic nie jest po篡teczno. S這wa, kt鏎e ja wam powiedam, duch s i 篡wot.
64. Leczci s niekt鏎zy z was co nie wierz. Abowiem wiedzia od pocz徠ku Jezus, kt鏎zy byli ci co nie wierzyli i tego, kt鏎y go zdradzi mia.
65. I m闚i: Dlategomci wam powiedzia, i 瘸den nie mo瞠 przyjd ku mnie, je郵i mu to nie b璠zie dano od Ojca mojego.
66. Od tego czasu wiele z zwolennik闚 odst徙ili go, ani znim wi璚ej chodzili.
67. Zatym Jezus rzek onym dwiemana軼ie: Azali i wy chcecie id precz?
68. Ale mu na to odpowiedzia Symon Piotr: Panie do kogo id mamy? Ty masz s這wa 篡wota wiecznego.
69. A my鄉y uwierzyli i poznalichmy,  瞠 ty jest Krystus on Syn Boga 篡wego.
70. Na to im odpowiedzia Jezus: Izalim ja nie dwuna軼ie was obra, lecz jeden z was jest diabe?
71. A to m闚i o Judaszu Symonowym synu Iskarjocie, bo go ten zdradzi mia, gdy by jeden z onych dwuna軼ie.
Kapitu豉 7.
1. Tedy Jezus przemieszkawa potym w Galilejej, bo nie chcia w 砰dostwie przebywa, i na czyhali 砰dowie jakoby go zabi.
2. I by這 blisko 鈍i皻o Kuczek 篡dowskie.
3. A przeto rzekli k niemu bracia jego: Wynid st康 a id do Judy, 瞠by i zwolennicy twoi ogl康ali sprawy twe kt鏎e czynisz.
4. Abowiemci 瘸den nic w skryto軼i nie czyni, owszem tego szuka jakoby s豉wnym by. Je郵i to czynisz, objaw瞠 si sam 鈍iatu.
5. Bo ani bracia jego we nie wierzyli.
6. Ale im rzek Jezus: Jeszcze nie masz mego czasu, lecz czas wasz zaw盥y jest pogotowiu.
7. Niemo瞠 was 鈍iat mie w nienawi軼i, ale mnie ma w nienawi軼i, bo ja o鈍iadczam o nim, i sprawy jego s z貫.
8. Id嬈iesz wy na to 鈍i皻o, ja jeszcze na nie nie p鎩d, bo m鎩 czas jeszcze si nie wype軟i.
9. A tak im to powiedziawszy, zosta w Galilejej.
10. Potym gdy szli bracia jego, tedy te i on szed na 鈍i皻o, nie jawnie ale jakoby potajemnie.
11. Szukali go tedy 砰dowie w 鈍i皻o, a m闚ili: A on gdzie jest?
12. I by這 o nim wielkie szemranie mi璠zy ludem, bo jedni powiedali 瞠 jest dobry cz這wiek, drudzy zasi m闚ili: Nie tak jest, ale zwodzi lud.
13. Wszako o nim 瘸den jawnie nie m闚i, dla boja幡i 砰dowskiej.
14. A gdy ju by這 w p馧 dnia 鈍i皻ego, wszed Jezus do ko軼io豉 i uczy.
15. Dziwowali si tedy 砰dowie m闚i帷: Jako w盥y ten umie Pismo, gdy si nie uczy?
16. Lecz Jezus odpowiedziawszy im rzek: Nauka moja nie jestci moj, ale tego, kt鏎y mi pos豉.
17. Je郵i kto b璠zie chcia czyni wol jego, rozezna o nauce je郵i jest z Boga, abo je郵i ja te sam z siebie m闚i.
18. Kto z samego siebie m闚i, chwa造 w豉snej szuka. Ale ten co szuka chwa造 tego, kt鏎y go pos豉, tenci jest prawdziwy, a nie masz w nim niesprawiedliwo軼i.
19. Izali wam Moj瞠sz nie da zakonu, a w盥y 瘸den z was nie czyni dosy zakonowi? Przecz瞠 tego szukacie aby軼ie mi zamordowali?
20. Odpowiedzia lud i rzek: Masz diabelstwo i kt騜 tego szuka aby ci zamordowa?
21. Ale Jezus dawszy odpowied rzek: Jeden瞠m uczyni uczynek, a wszyscy si dziwujecie.
22. A wszak wam Moj瞠sz poda obrzezanie (nie i瘺y by這 od Moj瞠sza, ale i by這 od ojc闚) i obrzezujecie w szabat cz這wieka.
23. Je郵i cz這wiek przyjmnie obrzezanie w szabat, a nie 豉mie si zakon Moj瞠sz闚, na mi b璠ziecie si gniewa 瞠m wszytkiego cz這wieka uzdrowi w szabat?
24. Nie s康zcie wed逝g postawy, ale s康zcie s康em sprawiedliwym.
25. A tak rzek niekt鏎y z Jerozolimczyk闚: Izali nie ten jest, kt鏎ego 砰dowie zamordowa szukaj.
26. I oto jawnie m闚i a nic mu nie rzek? Zali prawdziwie poznali ksi捫皻a, i ten jest prawdziwie on Krystus?
27. Lecz my wiemy sk康 ten jest, a gdy przydzie Krystus 瘸den nie wzwie sk康by by.
28. Wo豉 tedy Jezus w ko軼iele ucz帷 a m闚i帷: I mnie znacie i sk康 jestem wiecie. A nie przyszed販iem sam od siebie, ale jest prawdziwy, kt鏎y mi pos豉, kt鏎ego wy nie znacie.
29. Leczci go ja znam, bom od niego jest, a on mi pos豉.
30. I szukali tego jakoby go pojma, ale 瘸den nie targn掖 si na r瘯, bo by豉 nie przysz豉 godzina jego.
31. A wiele ich z ludu uwierzyli we i m闚ili. Gdy Krystus przyjdzie aza wi璚ej cud闚 uczyni nad ty, kt鏎en ten uczyni?
32 Tedy s造sz帷 Faryzeuszowie, i to o nim lud pospolity szemra, pos豉li ci to Faryzeuszowie i ksi捫皻a kap豉雟kie s逝瞠bniki aby go pojmali.
33. A przeto rzek im Jezus: Jeszcze maluczko b璠 z wami, a potym odejd do tego, kt鏎y mi pos豉.
34. B璠ziecie mi szuka, a nie znajdziecie i gdzie ja b璠 tam wy przyjd nie mo瞠cie.
35. A przeto 砰dowie m闚ili mi璠zy sob. I dok康瞠 ten ma id i my go nie znajdziemy? Czyli p鎩dzie do rosproszonych mi璠zy Greki a b璠zie uczy pogany?
36. Co to za s這wa, kt鏎e m闚i: Szuka mi b璠ziecie a nie znajdziecie i gdzie ja jestem, tam wy przyjd nie mo瞠cie?
37. A tak w on ostateczny dzie wielki 鈍i皻a, stan掖 Jezus i wo豉 m闚i帷. Je郵i kto pragnie, niech瞠 ku mnie przyjdzie a pije.
38. Kto wierzy w mi, jako powieda Pismo, rzeki wody 篡wej pop造n z 篡wota jego.
39. (A to m闚i o duchu, kt鏎ego wzi望 mieli wierz帷y we, abowiem jeszcze nie by Duch 鈍i皻y, bo Jezus jeszcze nie by uwielbion).
40. Wiele ich tedy z onego zgromadzenia, gdy us造szeli ty s這wa, m闚ili: Zaprawd耩 ten jest on prorok.
41. A drudzy zasi m闚ili: Tenci jest Krystus on. A drudzy powiedali: Aza Krystus przyjdzie od Galilejej?
42. Iza Pismo nie powieda: I Krystus przyjdzie z nasienia Dawidowego i z miasteczka Betleem gdzie by Dawid?
43. Sta這 si tedy rozerwanie o nim mi璠zy ludem.
44. I chcieli niekt鏎zy z nich pojma go, ale si na 瘸den nie targn掖 r瘯.
45. Zatym przyszli s逝dzy do nawy窺zych kap豉n闚 i do Faryzeusz闚, kt鏎zy im rzekli, Przecz瞠軼ie go nie przywiedli?
46. Odpowiedzieli s逝dzy: Nigdy tak 瘸den nie m闚i jako ten to cz這wiek.
47. Lecz im odpowiedzieli Faryzeuszowie: Zali軼ie ju i wy zwiedzieni?
48. I za kt鏎y z ksi捫徠 abo z Faryzeusz闚 uwierzy we?
49. Ale to posp鏊stwo, kt鏎e nie zna zakonu, jest przekl皻e.
50. Tedy do nich rzek Nikodem, on kt鏎y by w nocy przyszed do niego, a by jeden z nich.
51. Izali zakon nasz skazuje kogo je郵i瘺y pierwej nie s造sza od niego a nie wyrozumia co czyni?
52. A oni mu odpowiedziawszy rzekli: Zali i ty jeste Galilejczyk? Dowiedni瞠 si a obacz, 瞠 od Galilejej prorok nie powsta.
53. A tak si rozeszli ka盥y do domu swego.
Kapitu豉 8.
1. Zatym Jezus szed na g鏎.
2. I raniuczko potym by w ko軼iele, a lud wszytek zszed si do niego i siadszy uczy je.
3. Przywiedli tedy do niego doktorowie i Faryzeuszowie niewiast, kt鏎 na cudzo堯stwie zastano, a postawiwszy j w po鈔zodku,
4. Rzekli mu: T niewiast zastano na samym uczynku cudzo這膨c.
5. A w zakonie roskaza nam Moj瞠sz aby takie kamionowano. C騜 tedy ty m闚isz ktemu?
6. A to m闚ili kusz帷 go aby ji oskar篡 mogli, lecz Jezus schyliwszy si ku do逝, pisa palcem na ziemi.
7. Gdy go tedy nie przestawali pyta, podni騜szy si rzek im: Kto z was nie jest winien grzechu, niech瞠 na ni pierwszy rzuci kamieniem.
8. A zasi schyliwszy si ku do逝 pisa na ziemi.
9. Co gdy us造szeli, tedy b璠帷 od w豉snego sumnienia karani, z osobna jeden za drugim wychodzili, pocz患szy od starszych a do ostatecznych, i tylko zosta sam Jezus a niewiasta w po鈔zodku stoj帷a.
10. A gdy si podni鏀 Jezus i nie widzia 瘸dnego opr鏂z niewiasty, rzek jej: Niewiasto, gdzie s oni co na ci skar篡li? 畝den瞠 ci nie skaza?
11. Tedy ona rzek豉: 畝den Panie. A Jezus jej powiedzia: Ani ja ciebie skazuj. Id撚e a wi璚ej nie grzesz.
12. A tak potym Jezus powiedzia im m闚i帷: Jamci jest ona 鈍iat這嗆 鈍iata, kto zamn idzie, nie b璠zie chodzi w ciemno軼iach, ale b璠zie mie 鈍iat這嗆 篡wota.
13. A przeto mu rzekli Faryzeuszowie: Ty sam o sobie 鈍iadczysz, a 鈍iedectwo twe nie jest s逝szne.
14. Ale Jezus odpowiedzia i rzek im: Chocia瘺ych ja te 鈍iadczy sam o sobie, w盥y jest s逝szne 鈍iadectwo moje, gdy wiem sk康em przyszed i dok康 id, lecz wy nie wiecie sk康em przyszed i dok康 id.
15. Wy wedle cia豉 s康zicie, a ja nikogo nie s康z.
16. A choczbych te ja s康zi, s康 m鎩 jestci prawdziwy, bo nie jestem sam, ale ja i kt鏎y mi pos豉 Ociec.
17. I napisano jest w zakonie waszym, i dwojga ludzi 鈍iadectwo s逝szne jest.
18. Ja jestem ten kt鏎y sam o sobie 鈍iadcz i 鈍iadczy o mnie ten kt鏎y mi pos豉 Ociec.
19. Tedy mu m闚ili: Gdzie w盥y jest ten tw鎩 Ociec? A odpowiedzia Jezus: Ani mnie znacie, ani Ojca mego, by軼ie mi znali i Ojca by軼ie mego znali.
20. Ty s這wa m闚i Jezus w skarbnicy, ucz帷 w ko軼iele, a 瘸den go nie pojma, bo jeszcze nie przysz豉 by豉 godzina jego.
21. Powiedzia im po wt鏎e Jezus: Ja id i b璠ziecie mi szuka, a w grzechu waszym pomrzecie i gdzie ja id, wy przyjd nie mo瞠cie.
22. M闚ili tedy 砰dowie: Abo si sam zabije, 瞠 m闚i: Gdzie ja id wy przyjd nie mo瞠cie.
23. Tedy rzek do nich: Wy jeste軼ie z nisko軼i, a jam jest z wysoka, wy z tego 鈍iata jeste軼ie, a jamci nie jest 鈍iata tego.
24. Powiedzia販iem wam tedy, i pomrzecie w grzechoch waszych. Bo je郵i nie uwierzycie 瞠ciem ja on jest, pomrzecie w grzechoch waszych.
25. Zatym瞠 mu oni rzekli: Ty co jest zacz? A Jezus im powiedzia: To co wam i zprzodku powiedam.
26. Mamci o was wiele m闚i i s康zi, lecz ten kt鏎y mi pos豉 jestci prawdziwy, a ja to com od niego s造sza, powiedam na 鈍iecie.
27. I nie zrozumieli, 瞠 im o Ojcu powieda.
28. A przeto im rzek Jezus: Gdy podniesiecie Syna cz這wieczego, tedy poznacie 瞠mci ja jest, a i sam z siebie nic nie czyni, lecz jako mi nauczy Ociec, to m闚i.
29. Abowiem ten kt鏎y mi pos豉, ze mn jest, a nie zostawi mi samego Ociec, bo ja to co si jemu podoba zaw盥y czyni.
30. To gdy powieda, wiele ich we uwierzy這.
31. Rzek tedy Jezus do tych co we uwierzyli 砰dow: Je郵i wy zostawa b璠ziecie w s這wie moim, prawdziwie moimi zwolenniki b璠ziecie.
32. I poznacie prawd, a prawda was oswobodzi.
33. Na to oni jemu odpowiedzieli: Jestechmy potomstwo Abrahamowe, a nigdy鄉y nie s逝篡li nikomu. I jako ty powiedasz 瞠by nas oswobodzi miano?
34. Ale im odpowiedzia Jezus: Zaprawd, zaprawd wam powiedam: wszelki, kt鏎y si dopuszcza grzechu, jest s逝ga grzechowi.
35. A s逝ga nie mieszka w domu na wieki, jedno syn mieszka wiecznie.
36. I przeto je郵i was syn oswobodzi, prawdziwie wolni b璠ziecie.
37. Wiem 瞠 jeste軼ie potomstwo Abrahamowe, lecz szukacie jakoby軼ie mi zamordowali, gdy s這wo moje nie ma w was miejsca.
38. Ja powiedam to com widzia u Ojca mego, a wy te czynicie to co軼ie widzieli u ojca swego.
39. Tedy oni odpowiedaj帷 rzekli: Ociecci nasz jest Abraham. A Jezus im rzek: By軼ie byli syny Abrahamowymi, czyniliby軼ie uczynki Abrahamowe.
40. A teraz oto szukacie jakoby軼ie mi zabi mieli, cz這wieka tego kt鏎y wam m闚i prawd, kt鏎am s造sza od Boga, tego nie czyni Abraham.
41. Wy czynicie uczynki Ojca waszego. Ale mu oni rzekli: W盥yciechmy my nie z cudzo堯stwa s narodzeni jednego Ojca mamy Boga.
42. Tedy im powiedzia Jezus: By by B鏬 Ojcem waszym, tedyby軼ie mi mi這wali, gdy瞠m ja od Boga wyszed i przyszed, a nie samem od siebie przyszed, ale mi on pos豉.
43. Czemu tej powie軼i mojej nie pojmujecie? Przeto, i nie mo瞠cie s逝cha s這wa mego.
44. Wy z ojca diab豉 jeste軼ie, a po膨dliwo軼i ojca waszego czyni chcecie, onci by m篹ob鎩ca od pocz徠ku i w prawdzie nie zosta, bo w nim nie masz prawdy, ilekro熥olwiek powieda, k豉mstwo sam z siebie powieda, abowiem jest k豉mca i ociec k豉mstwa.
45. A i prawd m闚i, wy mnie nie wierzycie.
46. I kt鏎y z was sztrofuje mi z grzechu? Je郵i prawd m闚i przecz瞠 mi nie wierzycie?
47. Kto z Boga jest, s堯w Bo篡ch s逝cha. A dlatego wy nie s逝chacie, 瞠 nie jeste軼ie z Boga.
48. A dlatego 砰dowie odpowiedzieli mu i rzekli: Izali my dobrze nie powiedamy, 瞠 ty jest Samarytan i diabelstwo masz?
49. Na to im da odpowied Jezus: Ja diabelstwa nie mam, ale czcz Ojca mego, a wy mi sromocicie.
50. Ja nie szukam chwa造 swej, jestci ten kt鏎y szuka i s康zi.
51. Zaprawd, zaprawd wam powiedam. Je郵i kto s這wa me zachowywa b璠zie, 鄉ierci nie ogl康a na wieki.
52. Rzekli mu tedy 砰dowie: Terazciechmy poznali, 瞠 diabelstwo masz. Abraham umar i Prorocy. A ty powiedasz: Je郵ikto s這wo me zachowywa b璠zie, nie skosztuje 鄉ierci na wieki.
53. Iza ty jest wi璚zszy nad onego Ojca naszego Abrahama, kt鏎y umar i Prorocy pomarli. Czym瞠 si ty w盥y czynisz?
54. Tedy odpowiedzia Jezus: Je郵i si ja sam chwal, chwa豉 moja nic nie jest. Onci Ociec m鎩 jest ten, kt鏎y mi chwali, kt鏎ego wy powiedacie by Bogiem waszym.
55. Lecz go ani znacie, a ja go znam i je郵ibych rzek, 瞠 go nie znam, b璠 r闚nym wam k豉mc. Ale go znam i s這wo jego zachowywam.
56. Abraham, ociec wasz, ochotnie 膨da ogl康a ten dzie m鎩 i ogl康a a radowa si.
57. Rzekli mu tedy 砰dowie: Pi帷idziesi徠 lat jeszcze nie masz, a Abrahama widzia?
58. Ale im rzek Jezus: Zaprawd, zaprawd wam powiedam, pierwej ni Abraham by, ja jestem.
59. Zatym porwali kamienie aby na ciskali, ale Jezus ochroniwszy si, wyszed z ko軼io豉.
Kapitu豉 9.
1. I przychodz帷 uj廝za cz這wieka 郵epego od narodzenia.
2. I pytali go zwolennicy jego m闚i帷: Mistrzu kto zgrzeszy? Tenli, czyli rodzicy jego i si 郵epym narodzi?
3. Odpowiedzia  Jezus: Ani ten zgrzeszy, ani rodzicy jego, ale 瞠by si sprawy Bo瞠 w nim okaza造.
4. Mnie  potrzeba sprawowa sprawy onego, kt鏎y mi pos豉, pok康 dzie jest. Przychodzi noc gdy 瘸den nie b璠zie m鏬 nic sprawowa.
5. P鏦i b璠 na 鈍iecie, jestciem 鈍iat這軼i 鈍iata.
6. I rzekszy to, plun掖 na ziemi, a uczyni b這to z 郵in i macza b這tem na oczach jego.
7. Przytym mu rzek: Id umyj si w Siloam (co jest, je郵iby wyk豉da, Pos豉ny). A przeto szedszy, umy si i wr鏂i si widz帷.
8. A tak s御iedzi, kt鏎zy go i przed tym widali, 瞠 on by 郵epy m闚ili: Izali to nie ten jest, kt鏎y ono siada 瞠brz帷?
9. Tedy drudzy m闚ili: Tenci jest. A drudzy zasi: I jest jemu podobien. Lecz on powieda: Jaciem jest.
10. A przeto mu m闚ili: Jako盧i si oczy otworzy造?
11. On tedy odpowiedzia i rzek: Niekt鏎y co go zow Jezus uczyni b這to i pomaza oczy me, a rzek mi: Id do sadzawki Siloam, a umyj si. Skorom tedy odszed i umy貫m si, wzi掖em wzrok.
12. A tak mu oni rzekli: Gdzie on jest? Tedy powiedzia: Nie wiem.
13. Zatym przywiedli do Faryzeusz闚 onego to co przed tym by 郵epy.
14. A naten czas by szabat, gdy Jezus uczyni b這to, a otworzy oczy jego.
15. Potym go te pytali i Faryzeuszowie jako wzi掖 wzrok? A on im powiedzia: W這篡 b這to na oczy moje i umy貫m si i widz.
16. A przeto niekt鏎zy z Faryzeusz闚 m闚ili: Cz這wiek ten nie jest od Boga, bo nie strze瞠 szabatu: Drudzy zasi m闚ili i jako瘺y m鏬 cz這wiek grzeszny takowe cuda czyni? I by這 rozerwanie mi璠zy nimi.
17. Powt鏎e rzekli 郵epemu: Ty co te m闚isz o nim 瞠 otworzy oczy twoje? A on powiedzia: Prorokci jest.
18. I nie wierzyli 砰dowie o nim 瞠by mia by 郵epym, a 瞠by wzi掖 wzrok, a wezwali rodzic闚 onego, kt鏎y wzrok otrzyma.
19. Pytali ich tedy m闚i帷: I ten瞠 jest syn wasz, on kt鏎ego軼ie powiedali by 郵eponarodzonym? Jako w盥y teraz widzi?
20. Odpowiedzieli im rodzicy jego i rzekli: Wiemy 瞠 to jest on syn nasz, a i si 郵epo narodzi.
21. Lecz jako teraz przej廝za nie wiemy, abo kto otworzy oczy jego, my nie wiemy, ma lata, pytajcie samego, a onci o sobie powie.
22. To m闚ili rodzicy jego, 瞠 si bali 砰d闚, abowiem ju postanowili byli 砰dowie, i je郵iby go kto wyzna Krystusem, aby by z bo積ice wyrzucon.
23. A dlatego powiedzieli rodzicy jego: Ma lata pytajcie samego.
24. Wezwali tedy powt鏎e cz這wieka, kt鏎y by 郵epym i rzekli: Daj chwa喚 Bogu, bo my wiemy, 瞠 to jest cz這wiek grzeszny.
25. Ale on odpowiedzia i rzek: Niewiemci je郵i jest grzeszny, to jedno wiem, i b璠帷 郵epym, teraz widz.
26. I pytali go jeszcze po wt鏎e: C騜 ci czyni? I jako otworzy oczy twe?
27. Odpowiedzia im tedy: Ju盧iem wam powieda, a nie s逝chali軼ie. Przecz瞠 jeszcze drugi raz s造sze chcecie? Zali i wy chcieliby軼ie by zwolenniki jego?
28. Tedy go oni sromocili a m闚ili: B康 ty sam jego zwolennikiem, myciechmy s Moj瞠szowi zwolennicy.
29. My wiemy 瞠 B鏬 z Moj瞠szem m闚i, a ten sk康by by nie wiemy.
30. A tak im on odpowiedzia i rzek: To w tym dziwno 瞠 wy nie wiecie sk康 jest, a w盥y otworzy oczy moje.
31. A wiemy te, i grzesznych B鏬 nie wys逝chawa, jedno tego, kt鏎y jest chwalc Bo篡m, a wol jego czyni, tego wys逝chawa.
32. Od wiek闚 to nie jest rzecz s造chana, aby kto otworzy oczy 郵eponarodzonego.
33. A je郵i瞠熲y ten nie by od Boga, nie m鏬販iby nic uczyni.
34. Odpowiedzieli mu tedy i rzekli: Ty jest w grzechach narodzony wszytek i ty nas masz uczy? I tak瞠 go precz wyrzucili.
35. I us造sza Jezus, i go precz wyrzucili, a gdy go znalaz, rzek mu: Ty wierzyszli w Syna Bo瞠go?
36. A on odpowiedzia i rzek: Kt騜 jest Panie abych we wierzy?
37. A odpowiedzia mu Jezus: I widzia貫 go i kt鏎y m闚i z tob sam ci jest.
38. Zatym on rzek: Wierz Panie i da mu chwa喚.
39. Potym rzek Jezus: Jaciem przyszed na ten 鈍iat odprawowa s康u, aby ci kt鏎zy nie widz, widzieli, a kt鏎zy widz, aby 郵epi byli.
40. To us造szeli niekt鏎zy z Faryzeusz闚, kt鏎zy byli przy nim i rzekli mu: Zali my jestechmy 郵epymi?
41. Na to im powiedzia Jezus: By軼ie byli 郵epymi, nie mieliby軼ie grzechu, lecz i teraz m闚icie: Widziemy, a tak grzech wasz zostawa.
Kapitu豉 10.
1. Zaprawd, zaprawd wam powiedam, kto nie wchodzi drzwiami do obory owczej, ale wchodzi in璠y, ten jest z這dziej i zb鎩ca.
2. Kt鏎y zasi wchodzi drzwiami, tenci jest pastyrz owiec.
3. Temu od德ierny otwiera, a owce s逝chaj g這su jego i nazywa owieczki swe mianowicie, a prowadzi je.
4. Potym gdy wypu軼i owce swe, idzie przed nimi, a owieczki id za nim, bowiem znaj g這s jego.
5. Ale za cudzym 瘸dnym sposobem nie id, owszem uciekaj od niego, bo nie znaj g這su obcych.
6. To podobie雟two powieda im Jezus, lecz oni nie rozumieli tego co im powieda.
7. Rzek im tedy po wt鏎e Jezus: Zaprawd, zaprawd wam powiedam. Jaciem jest drzwiami owiec.
8. Wszyscy, ile ich przedemn przysz這, z這dzieje s i zb鎩cowie, a te ich nie s逝cha造 owce.
9. Jamci jest drzwiami, przez mi je郵i kto wnidzie, b璠zie zachowan, a wnidzie i wynidzie i pastwiska znajdzie.
10. Z這dziej nie idzie jedno 瞠by krad a mordowa i traci owce, lecz ja przyszed貫m aby 篡wot mia造 i obfitowa造.
11. Jaciem jest on dobry pastyrz. Dobry pastyrz zdrowie swe dawa za owieczki swoje.
12. Lecz najemnik i kt鏎y pastyrzem nie jest, kt鏎ego nie s owce w豉sne, widz帷 wilka przychodz帷ego odbiega owiec i ucieka, a wilk te drapie i rosprasza owce.
13. A najemnik ucieka, bo jest najemnik i nie ma nic pracej o owcach.
14. Jamci jest on pastyrz dobry i znam owieczki moje, a moje te mnie znaj.
15. Jako mi zna Ociec, tak i ja znam Ojca, a zdrowie moje pok豉dam za owieczki.
16. I drugie te owce mam, kt鏎e nie s z tej obory, a potrzeba 瞠bych te i ony przywi鏚, bo g這su mego s逝cha b璠 i b璠zie jedna owczarnia i jeden pastyrz.
17. Dlatego盧i mi mi逝je Ociec, i ja pok豉dam zdrowie moje abych je zasi wzi掖.
18. 畝denci go nie odejmie odemnie, ale ja pok豉dam je sam od siebie i mam moc po這篡 je, a mam moc zasi wzi望 je. To roskazanie wzi掖em od Ojca mego.
19. A przeto si sta這 rozerwanie mi璠zy 砰dy dla s堯w tych.
20. Bo wiele ich m闚ili mi璠zy sob: Diabelstwo ma i szaleje. Czemu go s逝chacie?
21. Drudzy zasi powiedali: Ty s這wa nie s tego, coby mia diabelstwo. Izali diabe 郵epych oczy otwarzy mo瞠?
22. A by w Jeruzalem obch鏚 Po鈍i帷ania i zima by豉.
23. Tedy si Jezus przechadza po ko軼iele w przysionku Salomonowym.
24. I obst徙ili go 砰dowie, a rzekli mu: I dok康瞠 tak dusze nasze zawiesza b璠ziesz? Je郵i瞠 ty jest on Krystus, powiedz瞠 nam jawnie.
25. Na to im da odpowied Jezus: Powiedzia貫m wam, a nie wierzycie. Sprawy, kt鏎e ja czyni w imi Ojca mego, ty o mnie 鈍iadcz.
26. Ale wy nie wierzycie, bo nie jeste軼ie z owieczek moich, jakom wam powiedzia.
27. Owieczki moje s逝chaj帷 g這su mego, a ja je znam i id za mn.
28. Ja im te wieczny 篡wot dawam i nie zgin na wieki, ani ich 瘸den wydrze z mej r瘯i.
29. Ociec m鎩, kt鏎y je mnie da, wi璚szy jest ni wszyscy, a 瘸den nie mo瞠 ich wydrze z r彗 Ojca mego.
30. Ja i Ociec, jedno jestechmy.
31. A tak porwali zasi kamienie 砰dowie, aby go ukamienowali.
32. Odpowiedzia im tedy Jezus: Wiele dobrych spraw ukaza貫m wam z Ojca mego. Dla kt鏎ego tedy z uczynk闚 tych kamionujecie mi?
33. Na to mu 砰dowie odpowied dali m闚i帷: Dla dobrego uczynku nie kamionujemy ci, ale dla blu幡ierstwa, to jest, i ty, gdy瞠 jest cz這wiekiem, czynisz si sam Bogiem.
34. Tedy im rzek Jezus: Zali nie jest napisano w zakonie waszym; Jam rzek, bogowie jeste軼ie?
35. Je郵i瞠 powiedzia ony by bogi, do kt鏎ych si sta這 s這wo Bo瞠 ( a nie mo瞠 by Pismo poka穎ne).
36. Mnie, kt鏎ego Ociec po鈍i璚i i pos豉 na 鈍iat, wy powiedacie, 瞠bych blu幡i mia, 瞠m rzek; Jestem Syn Bo篡?
37. Je郵i nie czyni spraw Ojca mego, nie wierzcie mi.
38. Ale je郵i czyni, chocia瘺y軼ie te mnie nie wierzyli, wierzcie sprawam, aby軼ie poznali i wierzyli 瞠 Ociec jest we mnie, a ja w nim.
39. A tak powt鏎e czyhali na jakoby go pojma, ale uszed z r瘯u ich.
40. I szed potym za Jordan na ono miejsce gdzie by Jan krzcz帷 napierwej i tam瞠 mieszka.
41. Lecz wiele ich do niego przychodzili a m闚ili: Aczci Jan 瘸dnego cudu nie uczyni, wszako wszytko cokolwiek sam powieda o tym, prawdziwe by這.
42. I wiele ich tam uwierzyli we.
Kapitu豉 11.
1. Niekt鏎y te imieniem ζzarz by niemocen z Betanijej z miasteczka Marjej i Marty siostry jej.
2. A Marja ta by豉, kt鏎a pomaza豉 Pana olejkiem i uciera豉 nogi jego w這sami swoimi, kt鏎ej brat ζzarz by niemocen.
3. Pos豉造 tedy siostry jego kniemu m闚i帷: Panie oto ten, kt鏎ego mi逝jesz, niemocen jest.
4. To gdy us造sza Jezus rzek: Niemoc ta nie jest ku 鄉ierci, ale ku chwale Bo瞠j, aby by uwielbion Syn Bo篡 przez ni.
5. I mi這wa Jezus Mart i siostr jej i ζzarza.
6. A przeto s造sz帷, 瞠 by niemocen, przedsi jednak zosta przez dwa dni na onym 瞠 miejscu gdzie by.
7. Potym m闚i do zwolennik闚 swoich: Id幟y zasi do Juda.
8. Rzekli mu tedy zwolennicy: Mistrzu, teraz szukali 砰dowie jakoby ci ukamionowa, a przedsi tam idziesz?
9. Na to Jezus odpowiedzia: Zali nie dwana軼ie s godzin dnia? Je郵i kto chodzi we dnie, nie obrazi si, bo widzi 鈍iat這 tego 鈍iata.
10. Je郵i te kto chodzi w nocy, obrazi si, bo w nim 鈍iat豉 nie masz.
11. To rzek連zy, potym do nich m闚i: ζzarz przyjaciel nasz usn掖, ale p鎩d abych go ze snu obudzi.
12. Rzekli mu tedy zwolennicy jego: Panie je郵i瞠 酥i, b璠zie zdr闚.
13. Ale im Jezus powiedzia o 鄉ierci jego, wszako oni mniemali, i o za郾i璚iu snem powieda.
14. Tedy Jezus powiedzia im jawnie: ζzarz umar.
15. I raduj si dla was (aby軼ie wierzyli), 瞠m nie by tam, ale id幟y ku niemu.
16. Rzek zatym Tomasz, kt鏎ego zwano Dydymus do inych zwolennik闚: P鏚幟y i my abychmy z nim pomarli.
17. A tak przyszed Jezus i nalaz go ju trzy dni w grobie le膨cego.
18. (I by豉 Batanija blisko Jeruzalem jakoby na pi帷ina軼ie stajan).
19. Tam si zesz這 wiele 砰d闚 do Marty i Marjej, aby je cieszyli po bracie ich.
20. Marta tedy us造szawszy, 瞠 Jezus przyszed, bie瘸豉 przeciwko jemu, a Marja doma siedzia豉.
21. I rzek豉 Marta do Jezusa: Panie by ty tu by, nie umar豚y by brat m鎩.
22. Lecz ja i teraz wiem, 瞠 czego磬olwiek b璠ziesz prosi od Boga, da tobie B鏬.
23. Powiedzia jej Jezus: Wstanie brat tw鎩.
24. A Marta rzek豉: Wiem i wstanie czasu z martwychwstania w on ostatni dzie.
25. I rzek jej Jezus: Jam jest Powstanie i 篡wot. Kto w mi wierzy, cho熲y i umar, 篡w b璠zie.
26. A wszelki kt鏎y 篡w jest, a wierzy w mi, nie umrze na wieki. Wierzysz瞠 temu?
27. Powiedzia豉 mu: I owszem Panie. Ja wierz 瞠 ty jest Krystus Syn Bo篡, kt鏎y na 鈍iat przyjd mia.
28. A to rzekszy, sz豉 i po cichu wezwa豉 Marjej siostry swojej m闚i帷: Mistrz tu jest i wzywa ci.
29. Ona tedy us造szawszy, wnet wsta豉 i sz豉 do niego.
30. A Jezus jeszcze by nie przyszed do miasteczka, ale by na tym miejscu, gdzie wysz豉 by豉 przeciw jemu Marta.
31. A przeto 砰dowie, kt鏎zy z ni byli w domu, a cieszyli j, gdy uj廝zeli i Marja pr璠ko wsta豉 i wysz豉, szli za ni m闚i帷: Idzie do grobu aby tam p豉ka豉.
32. A tak Marja przyszedszy tam k璠y by Jezus, uj廝zawszy go przypad豉 do n鏬 jego m闚i帷 mu: Panie by ty tu by, nie umar豚y by brat m鎩.
33. Jezus tedy, gdy j uj廝za p豉cz帷 i 砰dy, kt鏎zy z ni spo逝 przyszli p豉cz帷, wzruszy si w duchu i zafrasowa si sam w sobie.
34. Zatym rzek: Gdzie瞠軼ie go po這篡li? Powiedzieli mu: Panie, p鏚 a pogl康aj.
35. I p豉ka Jezus.
36. Rzekli tedy 砰dowie: Oto jako go mi這wa.
37. A niekt鏎zy z nich m闚ili: Nie m鏬鹵e ten, kt鏎y otworzy oczy 郵epego uczyni tego, 瞠by by ten nie umar?
38. Ale Jezus wzruszywszy si za sam w sobie, przyszed do grobu, a by豉 jaskinia i kamie na niej po這穎ny.
39. Potym rzek Jezus: Odejmicie kamie. A Marta mu powiedzia豉, siostra onego, kt鏎y by umar: Panie ju盧i cuchnie, bo mu ju wysz造 cztery dni.
40. Powiedzia jej Jezus: Za瞠mci nie powiedzia; Je郵i uwierzysz, ogl康asz chwa喚 Bo膨?
41. Odj瘭i tedy kamie z tamt康 gdzie on umar造 by po這穎n i podni霩szy Jezus oczu swych wzg鏎 rzek: Ojcze, dzi瘯uj tobie, 瞠 mi wys逝cha.
42. A jaciem wiedzia, 瞠 ty mnie zaw盥y wys逝chawasz, leczciem to rzek dla ludu oko這 stoj帷ego, aby wierzyli, 瞠 ty mnie pos豉.
43. To tedy rzekszy zawo豉 g這sem wielkim: ζzarzu wynid sam.
44. A tak on, kt鏎y by umar, wyszed maj帷 r璚e i nogi zawi您ane chustkami, a twarz jego by豉 chust zawiniona. I rzek im Jezus: Rozwi捫cie go niechaj idzie.
45. A przeto wiele 砰d闚, kt鏎zy byli przyszli do Marjej, a patrzyli na to co uczyni Jezus, uwierzyli we.
46. Niekt鏎zy te z nich szli do Faryzeusz闚 i powiedzieli im co uczyni Jezus.
47. Tedy zebrali si kap豉ni nawy窺zy i Faryzeuszowie w rad i m闚ili: C騜 czyni b璠ziemy? Abowiem ten cz這wiek wiele cud闚 czyni.
48. Je郵i go tak zaniechamy, wszyscy we uwierz i przyjd望 Rzymianie a poburz, tak miejsce nasze, jak i nar鏚.
49. Ale jeden z nich Kajafasz, co by na on rok nawy窺zym kap豉nem rzek im: Wy nic nie wiecie.
50. Ani my郵icie co nam jest po篡teczno, 瞠by jeden cz這wiek umar za lud, a 瞠by wszytek nar鏚 nie zgin掖.
51. I nie m闚i販i tego sam z siebie, ale gdy by kap豉nem nawy窺zym roku onego prorokowa, 瞠 to mia這 by, i Jezus mia umrze za on nar鏚.
52. A nie tylko za on nar鏚, ale 瞠by te syny Bo瞠 rosproszone, zgromadzi w jedno.
53. I tak瞠 od onego dnia radzili si spo逝 aby go zamordowali.
54. A dlatego Jezus ju nie bywa jawnie mi璠zy 砰dy, ale z tamt康 odszed do krainy, kt鏎a jest blisko puszczej , do miasta, kt鏎e zow Efraim i tam瞠 mieszka z zwolenniki swemi.
55. I by豉 blisko Wielka noc 砰dowska, a wiele ich sz這 do Jeruzalem z onej krainy przed Wielk noc, aby si oczy軼ili.
56. Szukali tedy Jezusa i m闚ili jedni do drugich stoj帷 w ko軼iele: Co si wam zda, izali nie przyjdzie na 鈍i皻o?
57. A kap豉ni nawy窺zy i Faryzeuszowie podali byli roskazanie, i je郵iby si kto dowiedzia gdzie by by, 瞠by oznajmi, i瘺y go pojmano.
Kapitu豉 12.
1. Potym Jezus dnia sz鏀tego przed Wielk noc przyszed do Betanijej, k璠y by ζzarz umar, kt鏎ego on wzbudzi od umar造ch.
2. Tam瞠 tedy, sprawili mu wieczerz, a Marta s逝篡豉 i by te ζzarz jednym z onych, kt鏎zy z nim spo逝 siedzieli.
3. Tedy Marja, wzi患szy funt olejku spikanardowego, barzo drogiego, natar豉 nogi Jezusowe i uciera豉 nogi jego w這sami swoimi tak, i dom pe貫n by wonno軼i ma軼i onej.
4. I rzek niekt鏎y z zwolennik闚 jego Judasz, Symon闚 syn, Iskarjot, kt鏎y go mia zdradzi.
5. Przecz瞠 tego olejku nie przedano za trzy sta groszy, a nie dano ubogim?
6. A to m闚i, nie i瘺y mia piecz o ubogich, ale i by z這dziej i mieszek mia, a cokolwiek tam w這穎no, to nosi.
7. A przeto rzek Jezus: Zaniechaj jej, na dzie鎍i pogrzebu mego zachowa豉 to.
8. Abowiem ubogie zaw盥y zsob mie b璠ziecie, lecz mnie nie zaw盥y b璠ziecie mieli.
9. Dowiedzia這 si tedy wielkie zgromadzenie 砰d闚, i tam by i przyszli nie tylko dla Jezusa, ale 瞠by te byli uj廝zeli ζzarza, kt鏎ego wzbudzi od umar造ch.
10. I radzi造 si ksi捫皻a kap豉雟kie 瞠by i ζzarza zabili.
11. Bo wiele ich z 砰d闚 dla niego odstali i wierzyli w Jezusa.
12. Nazajutrz zgromadzenie wielkie, kt鏎e si by這 zebra這 na 鈍i皻o, gdy us造szeli, 瞠 Jezus szed do Jeruzalem.
13. Nabrali r霩d瞠k palmowych i wyszli w drog przeciw jemu, a wo豉li: Hosanna ! B這gos豉wiony, kt鏎y przyszed w imi Pa雟kie, Kr鏊 on izraelski.
14. A nalazszy Jezus o郵徠ko, wsiad na nie, jako napisano jest:
15. Nie b鎩 si c鏎ko Syo雟ka, oto Kr鏊 on tw鎩 jedzie, siedz帷 na o郵璚iu o郵ice.
16. A temu z przodku nie rozumieli zwolennicy jego, ale gdy by uwielbion Jezus, tedy wspomnieli, i to by這 o nim napisano, a i mu to czynili.
17. I po鈍iadczy lud, kt鏎y by przy nim, i ζzarza wyzwa z grobu a wybudzi go od umar造ch.
18. A dlatego te wysz這 mn鏀two ludzi przeciwko jemu w drog, bo o nim s造szeli i ten cud uczyni.
19. M闚ili tedy Faryzeuszowie mi璠zy sob: Widzicie, 瞠 nic uczyni nie mo瞠cie. Oto lud za nim poszed.
20. Byli te niekt鏎zy Grekowie z tych, kt鏎zy zwykli chodzi aby si modlili w 鈍i皻o.
21. A tak oni przyszli do Filipa, kt鏎y by z Betsajdy Galilejskiej i prosili go m闚i帷: Panie chcemy Jezusa widzie.
22. I przyszedszy Filip powiedzia Andrzejowi, Andrzej zasi i Filip powiedzieli Jezusowi.
23. Tedy im Jezus odpowiedzia m闚i帷: Przyszed販i czas aby by uwielbion Syn cz這wieczy.
24. Zaprawd, zaprawd wam powiedam, je郵i ziarno pszeniczne upadszy w ziemi nie obmartwieje, samo tak zostanie, lecz je郵i obmartwieje, wielki owoc przyniesie.
25. Kto mi逝je dusz sw, utraci j, a kto nie nawidzi dusz swojej na tym 鈍iecie, ku wiecznemu 篡wotowi zachowa j.
26. Je郵i mnie kto s逝篡, niech瞠 za mn idzie, abowiem gdzie ja b璠, tam i s逝ga m鎩 b璠zie. A je郵i mnie kto s逝篡 b璠zie, uczci go Ojciec m鎩.
27. Terazci dusza moja zatrwo穎na jest i c騜 rzek? Ojcze zachowaj mi od tej godziny, leczciem dlatego przyszed na t godzin.
28. Ojcze uwielbi imi twoje. A tak przyszed g這s z nieba m闚i帷: I uwielbi貫m i jeszcze uwielbi.
29. A tak lud, kt鏎y sta i s造sza, powieda i zagrzmia這, a drudzy m闚ili, Anio m闚i do niego.
30. I odpowiedziawszy Jezus rzek: Nie dla mnie si ten g這s sta, ale dla was.
31. Terazci jest s康 鈍iata tego. Terazci ksi捫 tego 鈍iata precz wyrzucone b璠zie.
32. A ja, je郵i b璠 podwy窺zon od ziemi, poci庵n wszytki za sob.
33. (I m闚i to oznajmuj帷 jakow 鄉ierci mia umrze).
34. Tedy mu odpowiedzia這 zgromadzenie: My s造szelichmy z zakonu, 瞠 Krystus trwa wiecznie. Jako ty tedy powiedasz , i potrzeba aby by powy窺zon Syn cz這wieczy? I kt鏎y to jest Syn cz這wieczy?
35. A przeto im rzek Jezus: Jeszcze do ma貫go czasu jest w was 鈍iat這嗆. Chod嬈ie tedy p鏦i 鈍iat這嗆 macie, 瞠by was ciemno軼i nie ogarn窸y, bo kto w pociemku chodzi, nie wie gdzie idzie.
36. Gdy 鈍iat這嗆 macie, wierzcie w 鈍iat這嗆, aby軼ie synami 鈍iat這軼i byli. A to powiedziawszy Jezus, wyszed i schroni si od nich.
37. I gdy tak wiele cud闚 czyni przed nimi, przedsi we nie wierzyli.
38. Aby si wype軟i這 s這wo Ezajasza proroka, kt鏎e powiedzia: Panie i kt騜 wierzy powie軼i naszej? A rami Pa雟kie komu jest objawione?
39. I dlatego wierzy nie mogli. Bo te jeszcze powiedzia Ezajasz:
40. Za郵epi oczy ich i zatwardzi serca ich, aby nie widzieli oczyma, a nie rozumieli sercami, 瞠by si nie nawr鏂ili, a nie uleczy豚ych je.
41. To powieda Ezajasz, gdy widzia chwa喚 jego, a m闚i o nim.
42. Wiele te ksi捫徠 uwierzyli we, lecz dla Faryzeusz闚 nie uznawali, aby z bo積ice ruszeni nie byli.
43. Bo umi這wali byli chwa喚 ludzk radszej ni幢i chwa喚 Bo膨.
44. I wo豉 Jezus g這sem wielkim a m闚i: Kto w mi wierzy, nie w mi wierzy, ale w onego, kt鏎y mi pos豉.
45. A kto na mi patrza, patrza na onego, kt鏎y mi pos豉.
46. Ja 鈍iat這嗆 przyszed貫m na 鈍iat, aby 瘸den, kt鏎y wierzy w mi w ciemno軼iach nie zosta.
47. Abowiem je郵i kto s逝cha b璠zie s堯w moich, a nie uwierzy, ja go nie pot瘼iam, bom nie przyszed 瞠bych mia pot瘼ia 鈍iat, ale 瞠bych 鈍iat zachowa.
48. Kto mi odmiata, a nie przyjmuje s堯w moich, ma tego, kt鏎y go pot瘼i. S這wo, kt鏎eciem ja powieda, ono go os康zi w on ostateczny dzie.
49. Gdy瞠m ja nic z siebie samego nie m闚i, lecz ten, kt鏎y mi pos豉 Ojciec, ten mi roskaza co mam m闚i i powieda.
50. I wiem, 瞠 roskazanie jego jest 篡wot wieczny. A przeto to co ja powiedam, jako mi powiedzia Ociec, tak powiedam.
Kapitu豉 13.
1. Tedy przed 鈍i皻em Wielkonocnym, wiedz帷 Jezus, i瞠 przysz豉 godzina jego, aby odszed z tego 鈍iata do Ojca, gdy umi這wa swe, kt鏎zy byli na 鈍iecie i a do ko鎍a umi這wa je.
2. A odprawiwszy wieczerz wieczerz, (gdy diabe ju by przypu軼i k sercu Judaszowi, synowi Symonowemu Iskarjotowi, 瞠by go zdradzi).
3. Wiedz帷 Jezus, 瞠 wszytko ociec poda do r彗 jemu, a i od Boga wyszed i do Boga id mia.
4. Wsta od wieczerzy, a zi患szy p豉szcz, wzi掖 r璚znik i przepasa si.
5. Potym nala wody do miednice i pocz掖 nogi umywa zwolennikom, a uciera r璚znikiem, kt鏎ym si by opasa.
6. Zatym przyszed do Symona Piotra, ale mu on rzek: Panie a ty to mnie nogi masz umywa?
7. Odpowiedzia Jezus i rzek mu: Co ja czyni ty nie wiesz teraz, ale si dowiesz potym.
8. Powiedzia mu Piotr: Nie b璠ziesz umywa moich n鏬 na wieki. A Jezus rzek: Je郵icie nie umyj, nic ze mn spo逝 mie nie b璠ziesz.
9. Tedy mu rzek Symon Piotr: Panie nie tylko nogi moje, lecz i r璚e i g這w.
10. Powiedzia mu Jezus: Kto umyt jest, nie potrzeba mu jedno aby nogi umy, ale jest czyst wszytek i wy jeste軼ie czystemi, jedno nie wszyscy.
11. Abowiem wiedzia, kt鏎y by co go zdradzi mia i dlatego powiedzia: Nie wszyscy軼ie czystymi.
12. Umywszy potym nogi ich, a wzi患szy szaty swe, siad zasi i rzek do nich: Rozumiecie to com wam uczyni.
13. Wy mnie nazywacie Mistrzem i Panem, a dobrze m闚icie, bom im jest.
14. A przeto je郵im ja umy nogi wasze, b璠帷 Panem a Mistrzem, tedy wy tak瞠 spo逝 powinni軼ie jedni drugim umywa nogi.
15. Abowiemem wam da przyk豉d, i jakom ja wam uczyni, aby軼ie i wy tak czynili.
16. Zaprawd, zaprawd wam powiedam; S逝ga nie jestci wi璚zszy nad pana swego, ani pose jest wi璚szy nad onego, kt鏎y go posy豉.
17. Je郵i temu rozumiecie, b這gos豉wionemi b璠ziecie, je郵i to uczynicie.
18. Nie o wszytkichci was m闚i, ja wiem, kt鏎em obra, ale 瞠by si wype軟i這 Pismo ten, kt鏎y zemn je chleb, podni鏀 ju teraz przeciwko mnie pi皻 sw.
19. Terazci wam powiedam przed tym ni b璠zie, 瞠 gdy si to stanie aby軼ie wierzyli i盧iem ja on jest.
20. Zaprawd, zaprawd wam powiedam: Kt騜kolwiek przyjmuje tego, kt鏎egobym pos豉, mnie przyjmie, a kt鏎y mnie przyjmuje, onego przyjmuje, kt鏎y mi pos豉.
21. To gdy rzek Jezus, zatrwo篡 si w duchu a o鈍iadczaj帷 si rzek: Zaprawd, zaprawd wam powiedam, 瞠 jeden z was zdradzi mi.
22. A przeto poj廝zeli zwolennicy po sobie, w徠pi帷 o kimby powieda.
23. A by niekt鏎y z zwolennik闚 Jezusowych, kt鏎y si po這篡 na 這nie jego, on kt鏎ego mi這wa Jezus.
24. Tedy onemu da zna Symon Piotr, aby si wypyta, kt鏎yby to by co o nim powiedzia.
25. A tak on po這篡wszy si na piersiach Jezusowych rzek mu: Panie, kt鏎y to jest?
26. Odpowiedzia Jezus: Onci jest, kt鏎emu ja omoczywszy sztuczk chleba podam, a rozmoczywszy poda sztuczk synowi Symonowemu, Iskarjotowi.
27. Po onej tedy sztuce wst徙i we szatan. A przeto mu rzek Jezus: Co czynisz, czy rychlej.
28. A tego 瘸den nie rozumia z tych co siedzieli nacz mu to rzek.
29. Abowiem niekt鏎zy mnimali, gdy Judasz mia mieszek, i mu rzek Jezus: Nakup tych rzeczy, kt鏎ych nam potrzeba na 鈍i皻o, abo i瘺y co da ubogim.
30. A tak on wzi患szy on sztuczk, natychmiast wyszed, a noc te ju by豉.
31. Gdy tedy wyszed, rzek Jezus: Terazci jest uwielbion Syn cz這wieczy, a B鏬 uwielbion jest w nim.
32. I je郵i B鏬 uwielbion jest w nim, tedy te B鏬 uwielbi go w sobie samym i natychmiast go uwielbi.
33. Synaczkowie jeszczeciem maluczko jest z wami, b璠ziecie mi szuka, ale jakom powiedzia 砰dom: Gdzie ja id wy przyjd nie mo瞠cie, tak瞠 te i wam teraz powiedam.
34. Roskazanie nowe dawam wam, aby軼ie jedni drugie mi這wali i jakom ja was umi這wa, aby軼ie si i wy spo逝 mi這wali.
35. Z t康ci poznaj wszyscy, 瞠 wy jeste軼ie zwolennicy moi, je郵i mi這嗆 mie b璠ziecie jedni przeciw drugim.
36. Powiedzia mu Symon Piotr: Panie dok康瞠 idziesz? Odpowiedzia mu Jezus: Tam gdzie ja id, nie mo瞠sz teraz za mn id, lecz potym p鎩dziesz.
37. Tedy mu rzek Piotr: Panie przecz za tob nie mog id teraz? Zdrowie moje po這輳 za ci.
38. I odpowiedzia mu Jezus: Zdrowie twe za mi po這篡sz? Zaprawd, zaprawd powiedam tobie: Nie zapoje kur a si mnie po trzy kro zaprzysz.
Kapitu豉 14.
1. Niechaj si nie frasuje serce wasze, wierzycie w Boga, te i w mi wierzcie.
2. W domu Ojca mojego wiele jest mieszkania, je郵i瘺y inaczej by這, powiedzia販ibych wam. Id耩 abych wam nagotowa miejsce.
3. A gdy odejd i zgotuj wam miejsce, przyjde zasi i wezm was do siebie, i gdzie ja jestem, aby軼ie i wy byli.
4. A wiecie do k康ci ja id i drog wiecie.
5. Powiedzia mu Tomasz: Panie nie wiemy dok康 idziesz i jako mo瞠m drog wiedzie?
6. Rzek mu tedy Jezus: Ja jestem droga, prawda i 篡wot. 畝den nie przychodzi do Ojca jedno przez mi.
7. Gdyby軼ie mi znali z Ojca by軼ie te mego znali a ju go teraz znacie i widzieli軼ie go.
8. Powiedzia mu Filip: Panie, uka nam Ojca, a dosy nam na tym.
9. Ale mu rzek Jezus: Przez tak d逝gi czas jestem z wami i jeszcze mi nie znacie? Filipie! Kto mnie widzia widzia i Ojca. Jako ty tedy m闚isz: Uka nam Ojca?
10. Nie wierzysz瞠, i ja w Ojcu jestem a Ojciec jest we mnie? S這wa kt鏎e ja wam powiedam, nie od samego siebie ich powiedam, ale Ociec kt鏎y we mnie mieszka, tenci sam czyni sprawy ty.
11. Wierzcie mi i盧i ja w Ojcu jestem, a Ojciec we mnie. Je郵i inaczej, dla onych samych spraw wierzcie mnie.
12. Zaprawd, zaprawd wam powiedam. Kto wierzy w mi, sprawy ty kt鏎e ja czyni i on czyni b璠zie i wi璚zsze a ni ty, czyni b璠zie, bo ja do Ojca odchodz.
13. Oczkolwiek tedy b璠ziecie prosi w imi moje, to uczyni, aby by uwielbion Ociec w Synu.
14. A tak oczkolwiek b璠ziecie prosi w imi moje, ja uczyni.
15. Je郵i mi mi逝jecie, chowajcie roskazania moje.
16. I b璠耩 ja prosi Ojca, a inego Pocieszyciela da wam, aby z wami mieszka na wieki.
17. A to, Ducha onego prawdy, kt鏎ego 鈍iat przyj望 nie mo瞠, bo go nie widzi, ani go zna, lecz wy znacie go, gdy u was mieszka i w was b璠zie.
18. Nie zostawi耩 was osierocia造mi, a wr鏂耩 si do was.
19. Jeszcze maluczko a 鈍iat mi ju wi璚ej nie ogl康a, lecz wy ogl康acie, bo ja 篡w i wy 篡 b璠ziecie.
20. W on dzie wy poznacie , 瞠ciem ja jest w Ojcu moim, a wy we mnie i ja w was.
21. Kt鏎y si trzyma roskazania mego i zachowywa je, tenci jest kt鏎y mnie mi逝je. A kto mnie mi逝je, b璠zie go te mi這wa Ociec m鎩 i ja go mi這wa b璠, a objawi mu siebie samego.
22. Powiedzia mu Judasz, nie on Iskarjot: Panie, c騜 to jest? Przecz si tylko nam objawi masz a nie 鈍iatu?
23. Odpowiedzia Jezus i rzek mu: Je郵i mi kto mi逝je, s這wa moje zachowywa b璠zie, a Ociec m鎩 umi逝je go i do niego przyjdziemy, a mieszkanie u niego uczyniemy.
24. Kto mnie nie mi逝je, s堯wci moich nie zachowywa, a s這wo kt鏎e s造szycie, nie jestci moje, ale onego, kt鏎y mi pos豉, Ojca.
25. Tomci wam powiedzia u was mieszkaj帷.
26. Lecz Pocieszyciel, on Duch 鈍i皻y, kt鏎ego poszle Ociec w imi moje, onci was nauczy wszytkiego i przywiedzie wam ku pami璚i wszytko com wam powiedzia.
27. Pok鎩 zostawuj wam, pok鎩 on m鎩 dawam wam, nie tak jako dawa 鈍iat, ja wam dawam. Niech瞠 si nie trwo篡 serce wasze, ani si l瘯a.
28. S造szeli軼ie 瞠m ja wam powiedzia: Odchodz i wr鏂 si do was, gdyby軼ie mi mi這wali, w盥yby軼ie si weselili, 瞠m wam powiedzia: Id do Ojca. Bo Ociec wi璚zszy ni幢im ja jest.
29. I terazciem wam powiedzia przed tym ni si stanie, i gdy si to stanie, 瞠by軼ie wierzyli.
30. Ju dalej z wami wiele m闚i nie b璠, abowiem idzie ksi捫 鈍iata tego, a we mnie nic nie ma.
31 Ale i瘺y pozna 鈍iat, 瞠 ja mi逝j Ojca, a jako mnie roskaza Ociec, tak czyni. Wsta鎍ie, p鏚幟y z t康.
Kapitu豉 15.
1. Jam jest ona winna macica prawdziwa, a Ociec m鎩 jest winarzem.
2. Wszelk latoro郵 we mnie nie przynosz帷 owocu odetnie a wszelk, kt鏎a przynosi owoc oczy軼ia, aby obfitszy owoc przynios豉.
3. Ju wy jeste軼ie czystymi dla s這wa, kt鏎em wam powiedzia.
4. Mieszkajcie we mnie, a ja w was. Bo jako latoro郵 nie mo瞠 przynie嗆 owocu sama z siebie je郵i nie b璠zie trwa w macicy, tak瞠 ani wy je郵i we mnie trwa nie b璠ziecie.
5. Jaciem jest macica, a wy軼ie s latoro郵. Ten kt鏎y mieszka we mnie i w kim ja te mieszkam, ten przynosi wielki owoc, bo przezemnie nic nie mo瞠cie uczyni.
6. Je郵i kto we mnie trwa nie b璠zie, tedy precz wyrzuconym b璠帷, wnet jako latoro郵 uschnie i potym ty latoro郵i zbieraj i do ognia miec a pogoraj.
7. Je郵i we mnie trwa b璠ziecie, a s這wa te moje w was trwa b璠, czegokolwiek b璠ziecie chcie, pro軼ie i stanie si wam.
8. W tymci jest uwielbion Ociec m鎩, i瘺y軼ie wy wiele owocu przynie郵i, a b璠ziecie moimi zwolenniki.
9. Jako mi umi這wa Ociec, tak i ja umi這wa貫m was. Trwajcie tedy w onej mi這軼i mojej.
10. Je郵i roskazania moje zachowywa b璠ziecie, zostaniecie w mi這軼i mojej, tak jakom ja zachowywa roskazania Ojca mego i zostawam w mi這軼i jego.
11. Tomci wam powiedzia, aby ono wesele moje w was zosta這, a wype軟i這 si wesele wasze.
12. To jest moje roskazanie, aby軼ie jedni drugie mi這wali, jakom ja was umi這wa.
13. Wi璚zszej nad t mi這軼i 瘸den nie ma, jedno gdy kto zdrowie swe k豉dzie za swe przyjacio造.
14. Wy jeste軼ie przyjaciele moi, je郵i czyni b璠ziecie to cokolwiek ja wam roskazuj.
15. Ju was dalej nie b璠 nazywa s逝gami, gdy s逝ga nie wie co czyni Pan jego, lecz was nazwa貫m przyjacio造, bo to wszytko com s造sza od Ojca mego, oznajmi貫m wam.
16. Nie wy軼ie mnie obrali, alem ja obra was i postanowi貫m was, aby軼ie szli i przynie郵i owoc, a i瘺y owoc wasz trwa, i oczkolwiekby軼ie prosili od Ojca w imi moje, 瞠by wam da.
17. To wam powiedam aby軼ie si spo貫cznie mi這wali.
18. Je郵i瞠 was 鈍iat ma w nienawi軼i, wiecie 瞠 i mnie pierwej mia w nienawi軼i.
19. By軼ie byli z 鈍iata, tedy熲y 鈍iat to co jest jego mi這wa, lecz i瞠軼ie nie s z 鈍iata, a jam was wybra z 鈍iata i dlatego was 鈍iat ma w nienawi軼i.
20. Wspomnicie na s這wa, kt鏎em ja wam powiedzia. Nie jestci s逝ga wi璚zszy ni Pan jego, je郵i瞠 mnie prze郵adowali i wasci prze郵adowa b璠, a je郵i s這wa me zachowywali i wasze zachowywa b璠.
21. Ale wam to wszytko czyni b璠 dla imienia mego, bo nie znali onego, kt鏎y mi pos豉.
22. Bychci by nie przyszed, a nie powieda im, nie mieliby grzechu, lecz teraz nie maj czymby si wywie嗆 z grzechu swego.
23. Kto mnie ma w nienawi軼i, ma i Ojca mego w nienawi軼i.
24. Bych by mi璠zy nimi tych spraw nie czyni, kt鏎ych 瘸den nie czyni, nie mieliby grzechu, lecz teraz widzieli, a mieli nie tylko mnie w nienawi軼i, ale te i Ojca mego.
25. Ale si to dzieje, aby si wype軟i這 s這wo, kt鏎e jest w zakonie ich napisano. Mieli mi nies逝sznie w nienawi軼i.
26. A tak gdy przyjdzie Pocieszyciel, kt鏎ego ja wam po郵 od Ojca, Duch on prawdy, kt鏎y od Ojca pochodzi, onci o mnie da 鈍iadectwo.
27. I wy te dacie 鈍iadectwo, bo ze mn jeste軼ie od pocz徠ku.
Kapitu豉 16.
1. Tomci wam powiedzia aby軼ie si nie obra瘸li.
2. B璠望 was rusza z bo積ic, owszem przydzie czas, gdy wszelki, kt鏎y was zabija b璠zie, mniema b璠zie 瞠 czyni chwa喚 Bogu.
3. A to wam czyni b璠, i nie znali Ojca ani mnie.
4. Alemci to wam powiedzia, aby軼ie gdy czas ten przyjdzie, wspomnieli na to 瞠m ja powiedzia wam. A tych rzeczy nie powieda貫m wam z przodku, bom z wami by.
5. Lecz teraz odchodz do onego, kt鏎y mi pos豉 i nie pyta mi 瘸den z was do k康 id.
6. A tak, i瞠m to wam powiedzia, smutek nape軟i serce wasze.
7. I powiedamci wam prawd. Wamci to po篡teczno i ja odejd, bo je郵ibych nie odszed, Pocieszyciel on nie przyjdzie do was, ale je郵i p鎩d, po郵 go do was.
8. Gdy on tedy przyjdzie, b璠zie kara 鈍iat z grzechu, z sprawiedliwo軼i i z s康u.
9. Z grzechu, i nie uwierzyli w mi.
10. Z sprawiedliwo軼i zasi, i do Ojca odchodz, a ju mi wi璚ej nie uj廝zycie.
11. Z s康u te zasi, 瞠 ksi捫 tego 鈍iata ju os康zone jest.
12. Jeszcze wiele mam cobych z wami m闚i, jedno i teraz znie嗆 nie mo瞠cie.
13. Ale gdy przyjdzie od Duch prawdy, tedy was wprowadzi we wszelk prawd, bo nie sam od siebie m闚i b璠zie, ale co us造szy to powie, a co b璠zie przyjd mia這 oznajmi wam.
14. Onci mi uwielbi, bowiem z mego we幟ie co wam opowieda b璠zie.
15. Wszytki rzeczy, kt鏎e ma Ociec, moje s i dlatego瞠m powiedzia, 瞠 z mego we幟ie, co wam opowieda b璠zie.
16. Maluczko a nie uj廝zycie mi i zasi maluczko a uj廝zycie mi, bo ja id do Ojca.
17. Tedy niekt鏎zy z zwolennik闚 jego rzekli jedni ku drugim: C騜 to jest co nam powieda: Maluczko a nie uj廝zycie mi i zasi maluczko a uj廝zycie mi, a i ja id do Ojca?
18. I m闚ili: C騜 w盥y to jest co m闚i; maluczko? Nie wiemy co powieda.
19. Pozna tedy Jezus, 瞠 go pyta chcieli i rzek im: O tym si pytacie mi璠zy sob com rzek: Maluczko, a nie uj廝zycie mi i zasi maluczko a uj廝zycie mi?
20. Zaprawd, zaprawd wam powiedam: Wy b璠ziecie p豉ka i narzeka a 鈍iat si b璠zie weseli. Wy smutni b璠ziecie, ale smutek wasz wynidzie wam ku rado軼i.
21. Gdy niewiasta rodzi, miewa bole軼i, bo przysz豉 godzina jej, lecz gdy porodzi dzieci徠ko, ju nie pami皻a uci郾ienia, 瞠 si weseli z cz這wieka na 鈍iat narodzonego.
22. I wy te acz teraz smutek macie, ale zasi ogl康am was i b璠zie si weseli serce wasze, a wesela waszego 瘸den nie odejmie od was.
23. Na on czas nie b璠ziecie mi ni ocz pyta. Zaprawd, zaprawd powiedamci wam, oczkolwiek prosi b璠ziecie Ojca w imi moje, da wam.
24. Do tego czasu jeszcze軼ie ni ocz nie prosili w imi moje. Pro軼iesz a we幟iecie, aby wesele wasze by這 doskona貫.
25. Tociem wam powieda przez podobie雟twa, leczci czas przyjdzie, gdy nie przez podobie雟twa m闚i wam b璠, ale jawnie o Ojcu moim oznajmi wam.
26. Na on czas w imi moje prosi b璠ziecie i nie powiedam wam, i瘺ych ja mia Ojca prosi za wami.
27. Abowiem sam Ociec mi逝je was, 瞠軼ie i wy mnie mi這wali i uwierzyli軼ie 瞠m od Boga wyszed.
28. Wyszed販iem od Ojca, a przyszed貫m na 鈍iat i powt鏎e opuszczam 鈍iat, a id do Ojca.
29. Powiedzieli mu zwolennicy: Oto teraz jawnie m闚isz i 瘸dnego podobie雟twa nie powiedasz.
30 Teraz wiemy, 瞠 wszytko wiesz, a nie potrzeba 瞠by ci kto pyta , a przez to wierzymy, 瞠 od Boga wyszed.
31. Odpowiedzia im Jezus: I teraz瞠 wierzycie?
32. Oto przyjdzie czas i ju przyszed, gdy wszyscy rosproszeni b璠ziecie, ka盥y do swych, a mnie samego zostawicie, ale nie jestem sam, bo jest Ociec zemn.
33. Tomci wam powiedzia, aby軼ie we mnie pok鎩 mieli. Na 鈍iecie 軼isk macie, ale ufajcie we mnie. Jamci zwyci篹y 鈍iat.
Kapitu豉 17.
1. To powiedziawszy, Jezus podni鏀 oczu swych w niebo i rzek: Ojcze przysz豉 godzina. Uwielbi Syna twego, aby te i Syn uwielbi ciebie.
2. Jako jemu da moc nad wszelkim cia貫m, i ile mu ich poda, aby im da 篡wot wieczny.
3. A tenci jest 篡wot wieczny, aby ciebie samego znali by Bogiem prawdziwym i kt鏎ego pos豉 Jezusa Krystusa.
4. Jaciem uwielbi ciebie na ziemi i doko鎍zy貫m sprawy, kt鏎捷 mi da, abych j czyni.
5. A przeto teraz uwielb mi ty Ojcze u siebie samego t chwa陰, kt鏎am u ciebie mia, pirwej ni 鈍iat by.
6. Objawi販iem imi twe ludziam, kt鏎e mi poda z tego 鈍iata, twoi byli i da貫 mi je, a zachowywali s這wo twoje.
7. Terazci poznali i wszytki rzeczy, kt鏎e mnie da, od ciebie s.
8. Abowiem s這wa, kt鏎e mi poda, jam im poda, a oni je wzi瘭i i poznali prawdziwie, 瞠m od ciebie wyszed, a uwierzyli, 瞠 ty mnie pos豉.
9. Ja za nimi prosz, a nie za 鈍iatem prosz, lecz za tymi, kt鏎e mi da, bo s twoi.
10. I wszytko moje jest twoje, a twoje moje jest i uwielbionem jest w nich.
11. A ju瞠m nie jest na 鈍iecie, jedno oni na 鈍iecie s. Ja ju do ciebie id. Ojcze 鈍i皻y zachowaj瞠 je przez imi twoje, ty kt鏎e mnie poda, aby byli jedno tak jako i my.
12. Gdyciem z nimi by na 鈍iecie, jaciem je zachowywa w imi twoje, a kt鏎e mnie odda jam ich strzeg i 瘸den z nich nie zgin掖, jedno on syn zatracenia, 瞠by si Pismo wype軟i這.
13. A terazci do ciebie id i m闚i to na 鈍iecie, aby mieli wesele moje wype軟ine w sobie.
14. Jaciem im poda s這wo twoje, a 鈍iat mia je w nienawi軼i, bo nie s z 鈍iata, jako i ja nie jestem z 鈍iata.
15. Nie prosz aby je zi掖 z 鈍iata, ale 瞠by je zachowa ode z貫go.
16. Nie s望 z 鈍iata, jako i ja nie jestem z 鈍iata.
17. Po鈍i耩瞠 je on twoj prawd; s這wo twoje jest prawd.
18. Jako ty mnie pos豉 na 鈍iat, tak i ja pos豉貫m je na 鈍iat.
19. A za nie ja po鈍i璚am samego siebie, aby i oni byli po鈍i璚eni przez prawd.
20. I nie tylko si za nimi modl, lecz i za onymi, kt鏎zy przez s這wo ich maj uwierzy w mi.
21. Aby wszyscy byli jedno, jako ty Ojcze we mnie a ja w tobie, aby te oni w nas jedno byli, a i瘺y uwierzy 鈍iat 瞠 ty mnie pos豉.
22. Ja t chwa喚, kt鏎捷 ty mnie da, da貫m im, aby byli jedno, jako i my jedno jestechmy.
23. Ja w nich a ty we mnie, aby byli doskona造mi w jedno, a i瘺y pozna 鈍iat 瞠 ty mnie pos豉 i umi這wa貫 je jako i mnie umi這wa.
24. Ojcze, ty kt鏎e mnie poda, 膨dam aby tam gdzie ja jestem i oni byli zemn, aby patrzyli na on moj chwa喚, kt鏎捷 ty mnie da. Abowieme ty mnie umi這wa przed tym ni jeszcze by造 za這穎ne fundamenty 鈍iata.
25. Ojcze sprawiedliwy ciebie 鈍iat nie pozna, alem ja ciebie pozna i ci poznali 瞠 ty mnie pos豉.
26. A oznajmi貫m im imi twoje i oznajmi, aby mi這嗆, kt鏎捷 mnie umi這wa w nich by豉 i ja w nich.
Kapitu豉 18.
1. Ty rzeczy powiedziawszy Jezus, wyszed z zwolennikami swemi za potok Cedron k璠y by ogr鏚, do kt鏎ego on wszed i zwolennicy jego.
2. I wiedzia te ono miejsce Judasz, kt鏎y go zdradza, abowiem tam cz瘰tokro si zchadza Jezus z zwolenniki swojemi.
3. A tak Judasz wzi患szy rot i od nawy窺zych kap豉n闚 i od Faryzeusz闚 s逝瞠bniki, przyszed tam z laternami, z pochodniami i z zbrojami.
4. Tedy Jezus wiedz帷 o wszytkim co na przyd mia這, wyszedszy rzek im: Kogo szukacie?
5. Odpowiedzieli mu: Jezusa Nazare雟kiego. Rzek im Jezus: Jamci jest. A z nimi te sta Judasz, kt鏎y go zdradzi.
6. Jak im tedy skoro rzek: Jaciem jest, post徙ili si na zad i padli na ziemi.
7. Potym ich powt鏎e pyta: Kogo szukacie? A oni powiedzieli: Jezusa Nazare雟kiego.
8. Odpowiedzia Jezus: Powiedzia貫m wam i盧iem ja jest. Je郵i tedy mnie szukacie, dopu嗆ciesz tym wolno odejd.
9. A to si dzia這, 瞠by si wype軟i這 Pismo, kt鏎e powiedzia這: I z tych, kt鏎e mi poda, 瘸dnegom nie straci.
10. A tak Symon Piotr maj帷 miecz, doby go i uderzy s逝g kap豉na nawy窺zego, a uci掖 mu ucho prawe, a temu s逝dze by這 imi Malchusz.
11. Tedy Jezus rzek Piotrowi: W堯 miecz tw鎩 w poszwy, izali nie mam pi kubka, kt鏎y mnie poda ociec m鎩?
12. Rota tedy i rotmistrz i s逝瞠bnicy 篡dowscy pojmali Jezusa i zwi您ali go.
13. A wiedli go naprz鏚 do Annasza (bo by 鈍iekier Kajafas闚, kt鏎y by nawy窺zym kap豉nem roku onego). Ten zasi odes豉 go zwi您anego Kajafasowi kap豉nowi nawy窺zemu.
14. Tenci Kajafas by, kt鏎y da 砰dom rad: I瘺y to po篡teczno by這, aby jeden cz這wiek umar za lud.
15. I szed za Jezusem Symon Piotr i drugi zwolennik, a ten to zwolennik by znajomy kap豉nowi nawy窺zemu i wszed spo逝 z Jezusem do dworu kap豉na nawy窺zego.
16. A Piotr sta u drzwi na dworze i wyszedszy on drugi zwolennik, kt鏎ego zna nawy窺zy kap豉n, m闚i z od德iern i w wi鏚 Piotra.
17. Rzek豉 tedy Piotrowi s逝瞠bnica od德ierna: Zali i ty nie jest z zwolennik闚 cz這wieka tego? A on powiedzia: Nie jestem.
18. I stali s逝dzy i oprawcy, kt鏎zy byli nak豉dli ogie, bo zimno by這 i grzali si. A sta te z nimi i Piotr grzej帷 si.
19. A tak nawy窺zy kap豉n pyta Jezusa o jego zwolennikoch i o nauce jego.
20. Odpowiedzia mu Jezus: Jaciem jawnie powieda 鈍iatu, jamci zawsze uczy w bo積icy i w ko軼iele, gdzie si zewsz康 砰dowie schadzaj a skrycie nicem nie m闚i.
21. Przecz瞠 mi pytasz? Pytaj tych, kt鏎zy s逝chali com im m闚i, ci oto wiedz com ja powieda.
22. To gdy m闚i, tedy jeden z s逝g, kt鏎y tu sta, uderzy palcatem Jezusa m闚i帷: I tak瞠 odpowiedasz nawy窺zemu kap豉nowi?
23. Odpowiedzia mu Jezus: Je郵i瞠m 幢e co rzek, daj 鈍iadectwo o z造m, a je郵i dobrze, przecz瞠 mi bijesz?
24. A takci go by Annasz odes豉 zwi您anego do Kajafasa, nawy窺zego kap豉na.
25. A Symon Piotr sta grzej帷 si i rzekli do niego: Aza i ty nie jeste z jego zwolennik闚? A on zaprza si m闚i帷: Nie jestem.
26. Tedy mu rzek niekt鏎y z s逝g kap豉na nawy窺zego, powinowaty onego, kt鏎emu by Piotr uci掖 ucho: Iza瞠m ja ciebie nie widzia w ogrodzie przy nim?
27. Ale zasi Piotr zaprza i natychmiast kur zapia.
28. Odwiedli tedy Jezusa od Kajafasa na ratusz, a by這 poranu i nie weszli sami na Ratusz, aby si nie splugawili, ale i瘺y po篡wali Wielkiejnocy.
29. A tak Pi豉t wyszed do nich na dw鏎 i rzek: Jak捫 skarg przynosicie przeciw cz這wiekowi temu?
30. Odpowiedzieli mu i rzekli: By ten nie by z這czy鎍a tedy熲ychmy go nie podali.
31. Rzek im tedy Pi豉t: We幟icie go wy, a wedle zakonu waszego os康zcie go. Ale mu powiedzieli 砰dowie: Namci si nie godzi zabija nikogo.
32. Aby si wype軟i這 s這wo Jezusowe, kt鏎e powiedzia oznajmuj帷, kt鏎 鄉ierci mia umrze.
33. A przeto zasi wszed Pi豉t do ratusza i wezwawszy Jezusa rzek mu: Ty瞠 jest Kr鏊 砰dowski?
34. Odpowiedzia mu Jezus: A sam瞠 to od siebie m闚isz, czyli drudzy o mnie powiedali?
35. Odpowiedzia Pi豉t: Aza寬m ja jest 砰d? Nar鏚 tw鎩 i przedniejszy twoi kap豉ni podali mi ci. C騜e w盥y uczyni?
36. Odpowiedzia Jezus: Kr鏊estwo moje nie jestci z tego 鈍iata. Je郵i瞠 by kr鏊estwo moje z tego 鈍iata by這, s逝dzy moi walczyliby 瞠bych nie by wydan 砰dom. Ale teraz kr鏊estwo moje nie jest zt康.
37. Rzek mu tedy Pi豉t: A wi璚e ty jest Kr鏊? Odpowiedzia Jezus: Ty m闚isz 瞠mci ja jest Kr鏊. Jaciem si na to narodzi i na tom przyszed na 鈍iat, abych 鈍iadectwo da prawdzie. Wszelki, kt鏎y jest z prawdy, s逝cha g這su mego.
38. Powiedzia mu Pi豉t: A c騜 jest prawda? I to rzekszy wyszed zasi do 砰d闚 i rzek do nich: Ja 瘸dnej winy do niego nie najduj.
39. A te u was jest ten zwyczaj, i wam jednego wypuszczam na Wielkanoc. Chceciesz tedy, 瞠 wam wypuszcz Kr鏊a 砰dowskiego.
40. Tedy wszyscy zawo豉li m闚i帷: Nie tego, ale Barabasza. A tenci Barabasz by zb鎩ca.
Kapitu豉 19.
1. A tak 瞠 Pi豉t wzi患szy Jezusa, da go ubiczowa.
2. A 穎軟ierze uplotszy koron z cirnia, w這篡li na g這w jego i w p豉szcz szkar豉tny oblekli go.
3. A m闚ili: Witaj瞠 kr鏊u 篡dowski i bili go palcatmi.
4. Wyszed potem Pi豉t na dw鏎 i rzek im: Oto wywiod貫m go na dw鏎, aby軼ie widzieli, 瞠 w nim 瘸dnej winy nie najduj.
5. Tedy Jezus wyszed nios帷 na sobie cirniow koron i szar豉tny p豉szcz, a Pi豉t rzek im: Oto cz這wiek.
6. A gdy go uj廝zeli ksi捫皻a kap豉雟kie i s逝瞠bni, zawo豉li m闚i帷: Ukrzy簑j, ukrzy簑j. I rzek Pi豉t: We幟iciesz go wy, a ukrzy簑jcie, bo ja w nim 瘸dnej winy nie najduj.
7. Odpowiedzieli jemu 砰dowie: My zakon mamy i wedle zakonu naszego ma umrze, bowiem si Synem Bo篡m czyni.
8. A przeto Pi豉t us造szawszy ty s這wa, tym si wi璚ej l瘯.
9. I wszed zasi do ratusza a rzek do Jezusa: Sk康e ty jest? Lecz mu Jezus nie da odpowiedzi.
10. Tedy mu rzek Pi豉t: Nie m闚isz瞠 zemn? Nie wiesz, i mam moc ukrzy穎wa ci i mam moc wyprawi ci?
11. I odpowiedzia Jezus: Nie mia豚y 瘸dnej mocy przeciw mnie, gdyby jej nie podano z wirzchu. A przeto ten, kt鏎y mi wyda tobie, wi皻szy grzech ma.
12. Zatym瞠 Pi豉t szuka tego jakoby go wybawi, ale 砰dowie wo豉li m闚i帷: Je郵i go wybawisz, nie jeste przyjaciel cesarski, bo kto si kolwiek czyni kr鏊em, sprzeciwi si cesarzowi.
13. A przeto Pi豉t us造szawszy ty s這wa, wywi鏚 na dw鏎 Jezusa i siad na stolicy na miejscu, kt鏎e zow Litostrotos, a po hebrajsku Gabbata.
14. Na ten czas by dzie przygotowania na 鈍i皻o Wielkonocne, a by這 o sz鏀tej godzinie gdy powiedzia 砰dom: Oto Kr鏊 wasz.
15. A oni wo豉li: Stra, stra i ukrzy簑j go. A Pi豉t im rzek: Kr鏊a waszego ukrzy簑j? Lecz odpowiedzieli ksi捫皻a kap豉雟kie: Nie mamy kr鏊a jedno cesarza.
16. A tak瞠 go im wyda, 瞠by by ukrzy穎wan. I wzi患szy Jezusa wywiedli go.
17. On tedy nios帷 krzy sw鎩, przyszed na ono miejsce, kt鏎e zwano Trupich g堯w, a po Hebrajsku Golgota.
18. Gdzie go tam ukrzy穎wali, a z nim drugich dwu i st康 i zow康, a w po鈔odku Jezusa.
19. Napisa te Pi豉t i tytu i postawi go nad krzy瞠m, a by tak napisan: Jezus Nazare雟ki Kr鏊 砰dowski.
20. Tenci tytu czyta這 wiele 砰d闚, bo blisko miasta by這 miejsce ono gdzie by ukrzy穎wan Jezus, a by napisan po hebrajsku, po grecku i po 豉cinie.
21. A dlatego m闚ili Pi豉towi ksi捫皻a kap豉n闚 篡dowskich: Nie pisz Kr鏊 砰dowski, ale i on powieda: Jestem Kr鏊 砰dowski.
22. Odpowiedzia Pi豉t: Com pisa tom pisa.
23. 皋軟ierze tedy, gdy ukrzy穎wali Jezusa, pobrali szaty jego (i podzielili na czterzy cz窷ci, ka盥emu 穎軟ierzowi cz窷) i sukni. A by豉 ta suknia nie szyta, lecz od wirzchu wszytka a dziana.
24. Tedy m闚ili mi璠zy sob: Nie rze禦y jej, ale o nie rzu熤y losy czyja ma by, a to si sta這 i瘺y si by這 Pismo wype軟i這, w kt鏎ym powiedziano: Podzielili mi璠zy si odzienie moje, a o szaty moje rzucili los. A to uczynili 穎軟ierze.
25. I sta造 podle krzy瘸 Jezusowego matka jego i siostra matki jego, Marja Klopaszowa 穎na i Marja Magdalena.
26. A gdy uj廝za Jezus matk i zwolennika tu stoj帷ego, kt鏎ego mi這wa, rzek matce swojej: Niewiasto oto syn tw鎩.
27. Potym rzek zwolennikowi: Oto matka twoja. I od onego czasu wzi掖 j zwolennik do domu swego.
28. Wiedz帷 tedy Jezus, i wszytki ine rzeczy ju by造 wykonane, aby si sko鎍zy這 Pismo rzek: Pragn.
29. A by這 tam naczynie postawione octu pe軟e, a tak oni napoiwszy g瑿k octem i ob這篡wszy hizopem, podali do ust jego.
30. Tedy Jezus gdy wzi掖 ocet rzek: Wyko鎍zono jest. I sk這niwszy g這w poda ducha.
31. A tak 砰dowie, aby nie zosta造 na krzy簑 cia豉 w szabat, abowiem by dzie Przygotowania ( a by on wielki dzie Szabatu ), prosili Pi豉ta, aby im goleni po豉mano i zj皻o je.
32. Przyszli tedy 穎軟ierze, a pierwszemu zb鎩cy z豉myli goleni i drugiemu, kt鏎y z nim by ukrzy穎wan.
33. A gdy przyszli do Jezusa, uj廝zawszy i ju umar, nie 豉mali goleni jego.
34. Ale niekt鏎y z 穎軟ierz闚 oszczepam przeb鏚 bok jego i natychmiast si rzuci豉 krew i woda.
35. A ten kt鏎y to widzia 鈍iadczy i prawdziwe jest 鈍iadectwo jego, a onci wie i prawd powieda, aby軼ie i wy wierzyli.
36. I zsta這 si to dlatego, aby si wype軟i這 Pismo: 畝dna ko嗆 jego nie b璠zie z豉mana.
37. A zasi drugie Pismo m闚i: Uj廝z kogo przebodli.
38. Potym prosi Pi豉ta J霩ef z Arymatjej (kt鏎y by zwolennik Jezus闚, ale tajemny dla boja幡i 砰dowskiej), i瘺y zdj掖 cia這 Jezusowe, czego mu pozwoli Pi豉t. A tak przyszedszy wzi掖 cia這 Jezusowe.
39. Przyszed te i Nikodem ( on kt鏎y by przed tym przyszed w nocy do niego ) a przyni鏀 ma軼i z mirry i z aloes, jakoby sto funt闚.
40. A tak wzi患szy cia這 Jezusowe, uwin瘭i je w prze軼irad豉 z rzeczami wonnemi, jako jest zwyczaj 篡dowski przy pogrzebie.
41. Tam瞠 na tym miejscu gdzie by ukrzy穎wan, by ogr鏚, a w ogrodzie gr鏏 nowy, w kt鏎ym jeszcze nigdy 瘸den po這穎n nie by.
42. A przeto tam dla przygotowania 砰dowskiego, i on gr鏏 by blisko, po這篡 Jezusa.
Kapitu豉 20.
1. A tak w pirwszy dzie tegodniowy, Marja Magdalena przysz豉 rano, gdy jeszcze by這 ciemno, ku grobowi i uj廝za豉 kamie odwalony od grobu.
2. Tedy odbie瘸wszy przysz豉 do Symona Piotra i do onego drugiego zwolennika, kt鏎ego mi這wa Jezus, a rzek豉 im: Wyj皻o Pana z grobu, a nie wiemy k璠y go po這穎no.
3. A przeto wyszed Piotr i on drugi zwolennik, a przyszli do grobu.
4. I bie瞠li oba spo逝, ale on drugi zwolennik wprz鏚 przybieg pr璠zej ni幢i Piotr i pirwszy przyszed do grobu.
5. A nachyliwszy si uj廝za ano le膨 prze軼irad豉, wszako tam nie wszed.
6. Przyszed te i Symon Piotr id帷 za nim, a wszedszy w gr鏏, uj廝za prze軼irad豉 le膨ce.
7. I facelet, kt鏎y by na g這wie jego, nie z prze軼irad造 po這穎ny, ale na inym miejscu z osobna zwiniony.
8. Tedy te wszed i on drugi zwolennik, kt鏎y by pirwszy przyszed do grobu, a uj廝zawszy uwierzy.
9. Abowiem jeszcze nie rozumieli pisma, i jemu potrzeba by豉 wsta zmartwych.
10. Zatym si zwolennicy wr鏂ili do swoich.
11. Ale Marja sta豉 u grobu z dworu p豉cz帷, a gdy p豉ka豉, nachyli豉 si w gr鏏.
12. I uj廝za豉 dwa Anio造 w bieli siedz帷e. Jednego u g這wy, a drugiego u n鏬, k璠y le瘸這 cia這 Jezusowe.
13. Kt鏎zy jej rzekli: Niewiasto przecz p豉czesz? A ona im rzek豉: Wyj皻o Pana mego, a nie wiem k璠y go po這穎no.
14. A gdy to m闚i豉, obr鏂i豉 si nazad i uj廝za豉 Jezusa stoj帷ego, ale nie wiedzia豉 i Jezus by.
15. Rzek jej Jezus: Niewiasto przecz p豉czesz? A kogo szukasz? A ona mnimaj帷 瞠by by ogrodnik rzek豉 mu: Panie, je郵i瞠 go ty wyni鏀, powiedz mi gdzie go po這篡, a ja go wezm.
16. I rzek jej Jezus: Marja. A ona obr鏂iwszy si rzek豉: Rabboni, to jest Mistrzu.
17. Powiedzia jej Jezus: Nie tykaj si mnie, abowiemem jeszcze nie wst徙i do Ojca mego, ale id do braciej mojej i powiedz im: Wst瘼uj do Ojca mojego i Ojca waszego.
18. Przysz豉 tedy Marja Magdalena oznajmuj帷 zwolennikom, 瞠 widzia豉 Pana i to co jej powiedzia.
19. A tak, gdy wiecz鏎 by dnia onego pirwszego tegodniowego, a drzwi by造 zamkni皻e tam gdzie si byli zebrali zwolennicy dla boja幡i 砰dowskiej, przyszed Jezus i stan掖 w po鈔odku, a rzek im: Pok鎩 wam.
20. A gdy to rzek, ukaza im r璚e i bok sw鎩. Rozradowali si tedy zwolennicy uj廝zawszy Pana.
21. I rzek do nich powt鏎e: Pok鎩 wam. Tak jako mi pos豉 Ociec, tak瞠 i ja was posy豉m.
22. A to powiedziawszy, tchn掖 na nie i rzek im: We幟icie Ducha 鈍i皻ego.
23. Kt鏎ymkolwiek odpu軼icie grzechy, b璠 im odpuszczone, a kt鏎ymkolwiek zatrzymacie, b璠 zatrzymane.
24. Tedy Tomasz, jeden ze dwuna軼ie, kt鏎ego zow Dydymus, nie by z nimi, gdy by przyszed Jezus.
25. Powiedzieli mu tedy drudzy zwolennicy: Widzielichmy Pana. Ale im on rzek: Je郵i nie uj廝z w r瘯u jego znak闚 go寮zi, a nie w這輳 palca mego w znaki go寮zi i nie w這輳li r瘯i w bok jego, 瘸dnym sposobem nie uwierz.
26. Potym po o鄉i dni byli zasi zwolennicy tam wewn徠rz i Tomasz z nimi. Zatym Jezus przyszed gdy by造 zamkni皻e drzwi i stan患szy w po鈔odku rzek im: Pok鎩 wam.
27. Potym rzek Tomaszowi: W堯 palec tw鎩 闚dzie, a ogl康aj r璚e moje. Podaj瞠 r瘯 tw, a w堯 j w bok m鎩 i nie b康 niedowiarkiem, ale wierz帷ym.
28. Odpowiedzia tedy Tomasz i rzek: Pan m鎩 i B鏬 m鎩.
29. Powiedzia mu Jezus: 疾 mi widzia Tomaszu, uwierzy貫. B這gos豉wienisz, kt鏎zy nie widzieli a uwierzyli.
30. A tak wiele i innych znamion uczyni Jezus przed zwolenniki swojemi, kt鏎e nie s wypisane w tych ksi璕ach.
31. A ty rzeczy s napisane, aby軼ie wierzyli, 瞠 Jezus jest Krystus on Syn Bo篡, a i瘺y軼ie wierz帷 篡wot mieli przez imi jego.
Kapitu豉 21.
1. Potym si da widzie Jezus zwolennikom u Morza Tyberjadskiego i tak si oznajmi.
2. Byli spo逝 Symon Piotr i Tomasz, kt鏎ego zow Dydymus i Natanael, kt鏎y by z Kany Galilejskiej i synowie Zebedeuszowi i drudzy dwa z zwolennik闚 jego.
3. Tedy im rzek Symon Piotr: Id ryb 這wi. A oni rzekli: P鎩dziem i my z tob. A tak szli i wsiedli w 堯d natychmiast, lecz onej nocy nic nie pojmali.
4. A gdy ju by這 poranu, stan掖 Jezus na brzegu, wszako nie poznali zwolennicy 瞠by by Jezus.
5. A tak im rzek Jezus: Dziateczki, a macie co je嗆? Odpowiedzieli mu: Nie masz nic.
6. I rzek im: Zapu嗆cie tu sieci po prawej stronie 這dzi, a najdziecie. A tak zapu軼ili, a ju dalej nie mogli wywlec przed wielkim mn鏀twem ryb.
7. Rzek tedy zwolennik, on kt鏎ego mi這wa Jezus Piotrowi: Panci jest. I us造szawszy Symon Piotr, 瞠 to Pan by, przepasa si koszul (abowiem by nagi) i rzuci si w morze.
8. A drudzy zasi zwolennicy przyszli w 這dzi (bo nie daleko byli od brzegu, ale jakoby na dwu set 這kiet ) ci庵n帷 sie pe軟 ryb.
9. A tak wyszedszy na brzeg, uj廝zeli ogie nalo穎ny i ryb na nim i chleb.
10. A rzek im Jezus: Przynie軼ie ty ryby, kt鏎e軼ie teraz pojmali.
11. Wst徙iwszy tedy Symon Piotr, wyci庵n掖 sie na brzeg pe軟 wielkich ryb, kt鏎ych by這 sto pi耩dziesi徠 i trzy, a gdy ich tak wiele by這, nie starga豉 si sie.
12. Tedy im rzek Jezus: P鏚嬈ie obiedwajcie. I nie 鄉ia 瘸den z zwolennik闚 pyta go: Ty kto, gdy wiedzieli 瞠 by Pan.
13. Zatym przyszed Jezus i wzi掖 chleb, a da im tak瞠 i ryb.
14. A to ju trzeci raz da si widzie Jezus zwolennikom swoim, gdy wsta z martwych.
15. Gdy potym obiedwali rzek Symonowi Piotrowi Jezus: Symonie synu Jonas闚, mi逝jesz瞠 mi wi璚ej ni幢i ci? A on powiedzia: Panie, ty znasz 瞠 ci mi逝j. Tedy mu rzek: Pa baranki moje.
16. Rzek mu zasi znowu: Symonie synu Jonas闚, mi逝jesz瞠 mi? A on powiedzia: Jest tak Panie, ty znasz, 瞠 ci mi逝j. Rzek mu tedy: Pa owce moje.
17. Zatym mu potrzecie rzek: Symonie synu Jonasz闚, mi逝jesz瞠 mi? I zasmuci si Piotr, 瞠 mu trzeci kro rzek: Mi逝jesz瞠 mi? I powiedzia mu: Panie, ty wszytko wiesz, ty znasz, 瞠 ci mi逝j. Rzek mu tedy Jezus: Pa馭e owce moje.
18. Zaprawd, zaprawd powiedam tobie: Gdy m這dszym by, przepasowa貫 si i chodzi貫 k璠y chcia. Lecz gdy si zstarzejesz, ro軼i庵niesz r璚e twe, a iny ci opasze i przyniesie gdzie nie b璠ziesz chcia.
19. A to m闚i dawaj帷 zna, kt鏎 鄉ierci mia uwielbi Boga. A gdy to rzek, powiedzia mu: Id za mn.
20. Tedy Piotr obr鏂iwszy si uj廝za onego zwolennika, kt鏎ego mi這wa Jezus pozad id帷ego, a kt鏎y si by przy wieczerzy po這篡 na piersiach jego i m闚i: Panie, kt鏎y jest ten, co ci zdradza?
21. Tego tedy gdy uj廝za Piotr rzek Jezusowi: Panie, a ten co?
22. Powiedzia mu Jezus: Je郵i ja chc 瞠by zosta a przyjd, c騜 tobie do tego? Ty id za mn.
23. A tak to s這wo wysz這 mi璠zy braci, i on zwolennik nie mia umrze, ale mu nie rzek Jezus: Nie umrze, ale je郵i chc 瞠by zosta, a przyjd, c騜 tobie do tego?
24. Tenci jest on zwolennik, kt鏎y 鈍iadczy o tych rzeczach i to wypisa, a wiemy, 瞠 prawdziwe jest 鈍iadectwo jego.
25. S te jeszcze wiele innych rzeczy, kt鏎e czyni Jezus, kt鏎e gdyby mia造 by wszytki z osobna spisane, nie tusz, aby i sam 鈍iat ogarn望 mia ty ksi璕i, kt鏎eby o tym pisano.