Rama

hebrajskie słowo oznaczające "wzniesienie", nazwa kilku miast leżących na wzgórzach. Dwa z nich były ważne w okresie Starego Testamentu. Jedno z nich, Er-Ram, leżało 8 km na północ od Jerozolimy. W jego pobliżu żyła prorokini Debora. Później miasto znalazło się na granicy Judy i Izraela. Zdobyte i umocnione przez Baszę, króla Izraela, zostało następnie odzyskane przez króla Judy, Asę. Izajasz opisuje Asyryjczyków zbliżających się do Jerozolimy od strony Ramy. Później, gdy Jerozolima dostała się w ręce Babilończyków, w Rama został uwolniony Jeremiasz. Po okresie wygnania babilońskiego miasto ponownie zasiedlono. Prawdopodobnie w pobliżu miasta znajdował się grób Racheli, o której płaczu nad swoimi dziećmi mówi Jeremiasz. Mateusz wspomina proroctwo o mieście, opowiadając o wydarzeniach po narodzeniu Jezusa.

Sdz 4,5; 19,13; 1 Krl 15,17.22; 2 Krn 16,1.6; Jr 31,15; 40,1; Iz 10,29; Ezd 2,26; Ne 11,33; Mt 2,18

Inne miasto o nazwie Rama leżało w odległości 19 km na północny zachód. Było ono prawdopodobnie miejscem narodzin proroka Samuela; utożsamiane z Arymateą z Nowego Testamentu; zwane też Ramataim-Solim.

1 Sm 1,1; 2,11

Słownik Miejsc Biblijnych v1.91 (c) 1999-2000