Wizje i proroctwa proroka Ezechiela na wygnaniu w Babilonie, kilka lat po roku 597 przed Chr.

Treść

Prolog: Wizja Boga i powolanie Ezechiela na proroka 1-3

Część 1 : Proroctwa dotyczące Jerozolimy 4-24

  • Przypowieść o upadku Jerozolimy 4-5
  • Koniec nadszedł 6-7
  • Wina Jerozolimy 8-11
  • Przypowieści, alegorie i proroctwa 12-17
  • Odpowiedzialność indywidualna 18
  • Bunt Izraela 19,1-20,44
  • Ogień i miecz 20,45-21,32
  • Zapowiedź zguby Izraela i zniszczenia Jerozolimy 22-24

Część 2: Proroctwa przeciwko obcym narodom 25-32

Część 3: Nadzieja na przyszłość 33-39

  • Prorok jako stróż 33,1-20
  • Wygnańcy słyszą o upadku Jerozolimy 33,21-33
  • Grzechy władców i ludu 34
  • Przeciwko Edomowi 35
  • Obietnice powrotu i nowego serca 36
  • Dolina wysuszonych kości 37
  • Przeciwko Gogowi 38-39

Część 4: Wizja nowej Świątyni 40-48

  • Plany budowy Świątyni 40-42
  • Chwała Pana powraca do Świątyni 43,1-12
  • Reguły dotyczące kultu i kapłaństwa 43,13-44,31
  • Reguły dotyczące przyszłego porządku świata 45-46
  • Źródło płynące ze Świątyni 47,1-12
  • Kraj i pokolenia 47,13-48,35

Czas i miejsce

Ezechiel w swojej księdze podaje kilka dokładnych dat. Jego powołanie nastąpiło w 592 r. przed Chr., pięć lat po jego wygnaniu do Babilonu. Ezechiel był młodszy od współczesnego mu Jeremiasza, lecz mieszkał w Babilonie, a nie w Jerozolimie. Głosi swoje proroctwa także po upadku Jerozolimy (586 r. przed Chr.) i przybyciu większej ilości żydowskich wygnańców do Babilonu. Jedna rzecz pozostaje zagadką: mimo iż mieszkał on w Babilonie, wiele jego proroctw dotyczy Jerozolimy i zawiera bardzo szczegółowe opisy wydarzeń tam zachodzących. Był to prawdopodobnie duchowy dar widzenia, choć być może w tym czasie odwiedził on Jerozolimę.

Prorok

Ezechiel został wzięty do niewoli do Babilonu z królem Jojakinem i pierwszą grupą wygnańców (wszyscy z wiodących rodów Judy) w 597 r. przed Chr. Należał do rodu kapłańskiego, choć został uprowadzony zbyt wcześnie, by zostać kapłanem. Stąd też interesował się szczególnie sprawami kultu i czystością rytualną. Miewał też wizje i wpadał w trans; w pełni oddał się przekazywaniu słowa Bożego. Objawiał je za pomocą przypowieści, alegorii i relacji ze swoich wizji.

Sławne fragmenty

  • Powołanie Ezechiela i jego wizja Bożej chwały 1-3
  • Odpowiedzialność osobista: "Umrze tylko ta osoba, która zgrzeszyła" 18
  • Prorok stróżem 33,1-20
  • Bóg pasterzem swego ludu 34,11-16
  • Nowe serce 36,22-32
  • Dolina wysuszonych kości 37
  • Życiodajna woda płynąca ze Świątyni 47,1-12

Główne tematy

Księgę otwiera wspaniała wizja Boga na równinach Babilonu. Wiele spośród proroctw Ezechiela ukazuje grzech i nazywa Boga Sędzią. Wobec wzniosłego obrazu chwały Bożej widać wyraźnie, jak wielkim grzechem są nieczystość i bałwochwalstwo. Ezechiel wie, że nie ma nadziei dla Jerozolimy i przewiduje jej upadek, do którego faktycznie dochodzi w 586 r. przed Chr. Jednak po zburzeniu miasta w jego proroctwach pojawia się silna nuta nadziei. Bóg pokaże swą wielkość, prowadząc naród wybrany z powrotem do Ziemi Obiecanej, dając mu nowe serce i nowe obrzędy. Proroctwa Ezechiela często kończą się tymi słowami: "aby poznali, że Ja jestem Pan".

Podziel się tym artykułem

Dodaj komentarz