Księgi te obejmują ten sam okres, co zdarzenia w 2 Księdze Samuela i Księgach Królewskich. Ale ponieważ przeznaczone były dla ludzi, którzy wrócili do Jerozolimy z wygnania w Babilonie, dlatego historia ich skupia się na południowym królestwie Judy i jego królach.

Treść

Część 1: Drzewa genealogiczne, od Adama do tych ludzi, którzy wrócili z Babilonu 1 Krn 1-9

Część 2: Panowanie króla Dawida 10-29

  • Śmierć króla Saula 10
  • Królowanie Dawida 11-21
  • Przygotowania Dawida do budowy Świątyni 22-29

Część 3: Panowanie króla Salomona 2 Krn 1-9

  • Źródło mądrości i bogactwa Salomona 1
  • Budowa i poświęcenie Świątyni 2-7 Sława Salomona 8-9

Część 4: Królowie Judy 10-36

  • Rozłam królestwa za Roboama 10
  • Od Roboama do Asy 11-16
  • Reformy króla Jozafata 17-20
  • Od Jorama do Achaza 21-28
  • Reformy króla Ezechiasza 29-32
  • Manasses i Amon 33
  • Reformy króla Jozjasza 34-35
  • Koniec panowania królów i upadek Jerozolimy 36

Czas

Księgi te, razem z księgami Ezdrasza i Nehemiasza, z którymi są związane, opowiadają historię ludu Bożego od śmierci króla Saula do ponownego osiedlenia się w Judei po wygnaniu. Historia opowiedziana w Księgach Kronik obejmuje okres od około 1000 r. przed Chr. do zniszczenia Jerozolimy przez Nabuchodonozora w roku 587/586 przed Chr.

Czas spisania

Po powrocie Żydów do Judei – być może około 400 r. przed Chr.

Główne wydarzenia

  • Dawid sprowadza Arkę Przymierza do Jerozolimy 1 Krn 15-16
  • Salomon poświęca nowo wybudowaną Świątynię 2 Krn 5-7
  • Ezechiasz oczyszcza i ponownie poświęca Świątynię 29

Sławne fragmenty

  • Pieśń pochwalna Dawida 1 Krn 16
  • Dawid w imieniu Boga namaszcza Salomona na króla 29
  • Modlitwa Salomona przy poświęceniu Świątyni 2 Krn 6-7
  • Obietnica Boga złożona Salomonowi na przyszłość 7

Główny temat i przesłanie

Głównym celem Kronikarza jest przekonanie Żydów, mieszkających teraz na powrót w Jerozolimie, że wciąż są narodem wybranym przez Boga. Początek ich królestwa – wielkie dni króla Dawida i Salomona ­ był pobłogosławiony przez Boga. I sposób, w jaki naród czcił Boga ­ szczegółowa organizacja służby w świątyni oraz służby kapłanów, lewitów i muzyków – był dany przez Boga. Zniszczenie tego wszystkiego przez nieposłuszeństwo wielu królów doprowadziło do upadku Jerozolimy, zniszczenia Świątyni i wygnania. Lecz obietnice Boga względem Izraela są wciąż ważne i nadszedł czas na odnowę. Powrót do prawdziwego kultu za króla Jozafata, Ezechiasza, Jozjasza zachęca tych, którzy wrócili z wygnania, do odnowienia swej wiary (przesłanie podobne do przesłania proroków Aggeusza i Zachariasza).

Podziel się tym artykułem

Dodaj komentarz