APOKALIPSA ŚW. JANA

Księga ta jest jedyną w swoim rodzaju w Nowym Testamencie. Jej przesłanie o ostatecznym zwycięstwie Jezusa Chrystusa nad wszelkimi siłami, które sprzeciwiają się Bogu, przedstawione jest w serii wizji.

Treść

Prolog: Wizja Chrystusa w chwale 1

Część 1: Listy do siedmiu Kościołów 2-3

Część 2: Wizje sądu i zwycięstwa 4-20

Rada niebieska 4
Siedem pieczęci 5,1-8,1
Siedem trąb 8,2-11,19
Smok i jego królestwo 12-13
Baranek i Jego nadejście 14
Siedem plag 15-16
Upadek Babilonu 17,1-19,4
Zwycięski Chrystus 19,5-20,15

Część 3: Wizja nieba 21,1-22,5

Zakończenie: Przyjdź, Panie Jezu! 22,6-21

Autor i czas spisania

Apokalipsa św. Jana została wyraźnie stworzona w czasie, kiedy chrześcijanie byli prześladowani, najprawdopodobniej za panowania rzymskiego cesarza Domicjana pod koniec I w. po Chr. Jan został zesłany na wyspę Patmos na Morzu Egejskim, i tam miał wizje. Autor Apokalipsy, jak stwierdza niemal jednogłośnie tradycja, to Jan Ewangelista.

Sławne fragmenty

Chrystus w chwale 1,12-18
Chrystus u drzwi 3,20
Bóg na tronie 4
Hymn zwycięzców 15,2-4
Nowe niebo i nowa ziemia 21
Gwiazda poranna 22,16-17

Główne tematy

Księga Apokalipsy należy do "apokaliptyki". Nazwa ta wiąże się bardziej ze sposobem ujęcia (modelem) wszystkich przedstawionych tu wizji, aniżeli ze szczegółami zawartymi w każdej z nich z osobna. Przesłanie o nieograniczonej władzy Boga było wsparciem dla prześladowanych chrześcijan w całej historii. Bez względu na potęgę prześladowców, dni ich są policzone. Końcowy obraz ukazuje zwycięskiego Chrystusa, Jego lud pomszczony i wszelkie zło zniszczone. Księga zaczyna się siedmioma listami do Kościołów, ukazując stałe i bliskie związki Chrystusa z Jego ludem, gdy pociesza On swój lud, stawia mu zadania, czy gani. Księgę kończy poetycki opis nieba, w którym Bóg i Jego lud są całkowicie zjednoczeni, a zło pokonane na zawsze.